My Lovely_HoMin!

[SF tvxq] My Lovely Changmin!

ตอนที่ 19 : You Make Me Click 4..[Yunho x ChangMin]

                "อ้าววๆๆ!! ช่วยเงียบๆกันหน่อย นี่ห้องฝึกซ้อมนะไม่ใช่สวนสัตว์ มีกันแค่ไม่กี่คนส่งเสียงยังกะอยู่เป็นฝูง.." ไม่ต้องสงสัยไปหรอกครับ เจอหน้าก็จิกกัดแบบนี้พี่ฮยองจุนนั่นแหละครับ

"โห!! พี่ฮยองจุน ไหงพูดงี้ล่ะครับพี่.." นี่ก็จุนซูเพื่อนรุ่นน้องของผมเองครับ เจ้าหมอนี่พูดมากมาตั้งแต่เกิด อย่าแปลกใจไปเลยครับ ถ้าหมอนี่จะโวยออกมา

"ผมว่าพูดดีๆก็น่าจะโอเคแล้วนะครับ.." นี่ก็แจจุงเพื่อนรุ่นพี่ของผมเองครับ เก๊กเสียงขรึมแบบนี้ จริงๆแล้วหมอนี่ร้ายมากนะครับ

"อ้าว..แล้วพวกนายจะฟังพี่พูดมั๊ยล่ะ.." พี่ฮยองจุนโต้กลับครับ

"พี่ก็พูดมาซักทีสิครับ พาคนน่ารักๆมาด้วยก็ไม่ยอมแนะนำซักที ผมล่ะรอฟังพี่นานจนรากจะงอกอยู่แล้ว" ไอ้หมอนี่ไม่ทิ้งลายจริงๆ เห็นคนน่ารักหน่อยไม่ได้ เป็นหลีไปซะหมดเลยนะจุนซู

"นายก็ฟังพี่บ้างสิ ตั้งแต่พี่เข้ามา..ก็เห็นนายพูดไม่หยุดซักที เอาล่ะ..เพื่อไม่เป็นการเสียเวลามากไปกว่านี้ พี่มีสมาชิกคนใหม่มาแนะนำให้รู้จัก รู้สึกว่าจะเด็กกว่าพวกนายทุกคนเลยนะ ฉะนั้นก็ช่วยดูแลน้องเค้าด้วยล่ะกัน อย่าแกล้งอย่ารังแกน้องเค้าเด็ดขาด ไม่งั้นพี่เล่นงานพวกนายแน่!!" พี่ฮยองจุนพูดซะยืดยาว แต่เหมือนขาดอะไรไปอย่างนะครับพี่

"ชื่ออะไรครับ..(^_^).." ไม่ต้องรอให้เสียเวลาฟังพี่ฮยองจุน จุนซูเข้าไปถามเองแล้วล่ะครับ

"นี่จุนซู..พี่บอกแล้วไงว่าอย่าแกล้งน้องเค้า นายนี่มันไว้ใจไม่ได้เลย" พี่ฮยองจุนพูดเหมือนหวงคนที่พาด้วยจังเลยนะครับ อย่าบอกนะ..ว่าแฟนน่ะพี่

"โห!!~พี่อ่ะ..หวงยังกะเป็นแฟนตัวเอง" จุนซู..นายก็คิดเหมือนชั้นเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า

"ก็พวกนายมันไม่น่าไว้ใจนี่ ชางมิน..เดี๋ยวพี่จะแนะนำพี่ๆเค้าให้เรารู้จักนะ" พี่ฮยองจุน..เมื่อกี้พี่ว่าไงนะครับ พี่เรียกชื่อใครน่ะครับ พี่พูดว่า..ชางมิน..ใช่มั๊ยครับ??

"ฮะ..(^_^).." เสียงหวานๆแบบนี้ เป็นคุณใช่มั๊ย.....กวางน้อยของผม

ผมเลิกสนใจกิจกรรมที่ผมทำอยู่ เพื่อหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆพี่ฮยองจุน..........ใบหน้าน่ารักแบบนี้ รอยยิ้มหวานๆแบบนี้ เป็นคุณจริงๆด้วย เป็นคุณจริงๆ กวางน้อยของผม เป็นคุณสินะ

รู้มั๊ยว่าผมคิดถึงกวางน้อยมากแค่ไหน รู้มั๊ยว่าผมอยากกอดกวางน้อยเป็นที่สุด กวางน้อยของผม..คุณมายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้วสินะ

"หมอนี่ชื่อคิม จุนซู แต่ชางมินอย่าวางใจนะ เห็นหน้าตาน่ารักแบบนี้น่ะ มันแค่เปลือกนอก ตัวจริงน่ะร้ายมากก อย่าวางใจเชียวล่ะ" ใช่ครับกวางน้อย เชื่อที่พี่ฮยองจุนเตือนเถอะนะครับ

"ชางมินครับ..อย่าไปเชื่อพี่ฮยองจุนนะครับ พี่น่ะหล่อ น่ารัก ใจดี เป็นกันเอง ชางมินก็เห็นใช่มั๊ยล๊า..(^_^).." หึ..สร้างภาพล่ะสิไม่ว่า แล้วนี่กล้าดียังไงไปยิ้มให้กวางน้อยของชั้นน่ะห๊ะ..จุนซู

"ฮะ..(*_*).." กวางน้อย..อย่าหลงกลหมอนี่นะครับ

"สร้างภาพเชียวนะจุนซู ชางมิน..แล้วนี่คิม แจจุงนะ สวยใช่มั๊ยล่ะ..แต่อย่าไปหลงกลนะ หมอนี่น่ะ ร้ายสุดๆ ร้ายขั้นเทพเลยล่ะ" ใช่ครับกวางน้อย เชื่อพี่ฮยองจุนนะครับ จุนซูไว้ใจไม่ได้เท่าไหร่ หมอนี่ไว้ใจไม่ได้มากกว่าหลายเท่านัก

"ชางมินครับ..พี่มีรูปลักษณ์ที่ดูดียังไง จิตใจพี่ก็เป็นแบบนั้นล่ะครับ..(^_^).." โห..ถ้านายจิตใจดีโลกนี้คงไม่มีคนร้ายแล้ว แล้วนี่กล้าดียังไงไปยิ้มอ่อนโยนให้กวางน้อยของชั้นน่ะห๊ะ..แจจุง

"ฮะ..(*_*).." กวางน้อย..อย่าไปหลงกลหมอนี่นะครับ

"พวกนายนี่เหมือนกันจริงๆ ชางมิน..ส่วนนั่นจุง ยุนโฮนะ หล่อใช่มั๊ยล่ะ แต่ก็เหมือนกันกับพวกนั้นน่ะ..ไว้ใจไม่ได้" พี่ฮยองจุน..พี่พูดแบบงี้ได้ไงอ่ะครับ พูดแบบนี้ภาพลักษณ์ของผมที่กวางน้อยมอง ก็เสียหมดน่ะสิครับ

ไม่นะครับกวางน้อย..อย่ามองผมแบบนั้น อย่าเชื่อที่พี่ฮยองจุนพูดนะครับ*//*

"สวัสดี.." เอ่อ..ผมพูดอะไรออกไปครับเนี่ย ทำไมผมพูดแบบนี้ล่ะ อุตส่าห์ได้เจอกวางน้อยทั้งที ทำไมผมถึงได้พูดจาสุนัขไม่รับประทานแบบนี้นะ กวางน้อย..อย่าพึ่งงอนผมนะครับ **

จากสีหน้า.....ที่กวางน้อยมองมายังผมอย่างผิดหวัง!!

จากแววตา.....ที่กวางน้อยมองมายังผมอย่างตัดเพ้อน้อยใจ!!

"สวัสดีฮะ.." กวางน้อยทักผมกลับมา ทั้งที่แทบจะไม่หันมามองหน้าผมเลยซักนิ๊ด

กวางน้อย.....อย่าน้อยใจไปเลยนะครับ ผมขอโทษ..ขอโทษที่ทำให้ต้องน้อยใจหรือเสียใจ ขอโทษที่ทำให้ต้องรอ ขอโทษที่หายไปถึง 5 ปี แต่ตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ผมยังจดจำภาพของกวางน้อยได้ทุกลมหายใจเลยนะครับ ไม่เคยลืมกวางน้อยออกไปจากหัวใจของผมแม้ซักวินาทีเดียว!!

"วันนี้ยุนโฮมาแปลกแฮะ จะสร้างภาพลักษณ์ใหม่รึไง..เจ้าชายเย็นชาสินะ ฮ่าฮ่าฮ่า" พี่ฮยองจุน..พี่พูดตลกไม่ถูกเวลารู้รึเปล่าครับ แล้วนายจะหัวเราะอะไรนักหนาน่ะจุนซู นายก็เหมือนกันแจจุงคิดว่าหัวเราะแบบนิ่งๆเนี่ย..กวางน้อยของชั้นจะชอบนายรึไง!! กวางน้อยครับ..*//*

"ผมคงจะเป็นเจ้าชายอย่างใครเค้าไม่ได้หรอกครับ อย่างผม..คงเป็นได้แค่โจรกระจอก!!..( -_-).." ผมพูดแล้วหันไปมองกวางน้อยแว๊บนึง ก่อนจะผละออกมาอย่างรู้สึกแย่

โจรกระจอก.....ที่ทำอะไรไม่ได้เรื่อง วันแรกที่เจอกัน ก็ดันไปรังแกกวางน้อยซะแล้ว พอวันที่สองที่เจอกัน ก็ดันมาพูดไม่ดีกับกวางน้อยอีก ผมนี่มันแย่จริงๆ!!

"ชางมิน..อย่าไปถือสายุนโฮเลยนะ หมอนั่นคงกำลังเครียดอยู่น่ะ" พี่ฮยองจุน ขอบคุณนะครับ ที่พูดปลอบใจกวางน้อยแทนผม แต่ทำไมพี่ต้องไปจับไหล่กวางน้อยของผมด้วยครับเนี่ย!!

"ฮะ..ผมไม่คิดมากหรอกฮะพี่ฮยองจุน..(*_*).." กวางน้อย..อย่าพูดแบบนั้นสิครับ อย่าพูดว่าไม่คิดอะไร ทั้งที่ขอบตาแดงระเรื่อแบบนั้น

คนดีของผม.....เข้มแข็งไว้นะครับ อย่าร้องไห้เพื่อคนอย่างผมเลย ผมมันไม่มีค่าพอสำหรับหยาดน้ำตาของกวางน้อยหรอกนะครับ *//*

การรอคอยที่ผ่านมา.....มันทำให้ความมั่นใจในตัวเองของผมหายไปไหนหมดนะ เพียงแค่เข้าไปพูดจาดีๆกับกวางน้อย ก็ยังไม่กล้าเลย แล้วนับประสาอะไรกับการที่จะเข้าไปกอดกวางน้อยให้หายคิดถึงล่ะ!!

กวางน้อย.....ผมดีใจมากนะ ที่ได้เจอกวางน้อยอีกครั้ง แม้การเจอกันของเราครั้งนี้มันจะไม่น่าประทับใจเลยก็เถอะ แต่ก็ดีกว่า..ไม่ได้เจอกันเลย..ไม่ใช่เหรอครับ???!! *//*

.............................

"ชางมิน..น่ารักจังเลยนะ มีแฟนรึยังครับ..(^_^).." กวางน้อยมีแฟนแล้วโว๊ย..จุนซู นายจะถามทำไมว่ะ พอพี่ฮยองจุนออกไปแล้ว ก็ออกลายเลยนะ..พวกนายน่ะ!!

"ยังหรอกฮะ..(*_*).." กวางน้อย..ไหงพูดงั้นอ่ะครับ พูดงี้ผมก็เสียใจเป็นนะครับ ถึงแม้ผมจะไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ แต่ผมก็รักกวางน้อยนะครับ *//*

"ดีเลย..งั้นชางมินมาคบกับพี่นะ..(^_^).." ไอ้แจจุง..ไอ้เพื่อนทรยศ..ไอ้หนอนบ่อนไส้..ไอ้หน้าซื่อใจคด..ไอ้หน้าเนื้อใจเสือ..ไอ้หน้าไหว้หลังหลอก..ไอ้หนามแหลมไม่มีใครเสี้ยม..ไอ้หนีเสือปะจระเข้..ไอ้หอกข้างแคร่..ไอ้หัวหกก้นขวิด..ไอ้หัวหายตะพายขาด..ไอ้หาตัวจับยาก..ไอ้หาเศษหาเลย..แกจะเข้าไปนั่งโอบไหล่กวางน้อยของชั้นไว้ทำมายยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!

"เอ่อ..พี่แจจุงฮะ..(*_*).." กวางน้อยครับ..ปฏิเสธไปเลยครับ

"ชางมิน..มาคบกับพี่ดีกว่านะ..(^_^).." ไอ้จุนซู..ไอ้น้องทรยศ..ไอ้หนอนบ่อนไส้..ไอ้หน้าซื่อใจคด..ไอ้หน้าเนื้อใจเสือ..ไอ้หน้าไหว้หลังหลอก..ไอ้หนามแหลมไม่มีใครเสี้ยม..ไอ้หนีเสือปะจระเข้..ไอ้หอกข้างแคร่..ไอ้หัวหกก้นขวิด..ไอ้หัวหายตะพายขาด..ไอ้หาตัวจับยาก..ไอ้หาเศษหาเลย..แกจะเข้าไปนั่งโอบไหล่กวางน้อยของชั้นไว้ทำมายยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"พี่จุนซู..(*_*).." กวางน้อยครับ..ปฏิเสธไปเลยครับ

"ชางมินครับ..บอกจุนซูไปเลยนะ ว่าชางมินจะเป็นแฟนของพี่แจจุงคนเดียวเท่านั้น..(-_- ).." กวางน้อยเป็นแฟนของชั้นคนเดียวโว๊ยย

"ชางมินครับ..บอกพี่แจจุงไปเลยครับ ว่าชางมินจะเป็นแฟนของพี่จุนซูคนเดียวเท่านั้น..( -_-).." กวางน้อยจะเป็นแฟนของชั้นคนเดียวโว๊ยย

"พี่แจจุง พี่จุนซูฮะ..(*_*).." กวางน้อย..อย่าทำหน้าลังเลแบบนี้สิครับ ผมเสียใจนะครับ

"พวกนายจะแย่งกันทำไม!! ก็แค่เด็กผู้ชายคนเดียว!! ทำอย่างกะไม่เคยเจอ!!" ผมไม่อยากจะพูดแบบนี้ออกไปหรอกนะครับ แต่ก็ห้ามปากตัวเองไม่ทันซักที

กวางน้อย.....ผมขอโทษ ขอโทษที่ทำให้กวางน้อยต้องรู้สึกแย่ ต้องรู้สึกเสียใจ ต้องรู้สึกน้อยใจ..เพราะผม..อีกแล้ว!!!

"พี่ยุนโฮ..พี่พูดอะไรของพี่น่ะ ถ้าไม่มีอะไรจะทำ ก็ไปหาอะไรทำซะสิครับ" ชั้นคิดว่าชั้นควรจะหาอะไรทำ ดับอารมณ์ฟุ้งซ่านของชั้นในตอนนี้ อย่างที่นายพูดจริงๆแล้วล่ะจุนซู

"ยุนโฮ..นายนี่มันยังไงกัน ว่างนักรึไง ถ้าว่างนักก็ไปหาอะไรทำซะสิ" ชั้นคงต้องไปหาอะไรทำ ดับอารมณ์ที่มันกำลังหงุดหงิดของชั้นในตอนนี้ อย่างที่นายว่านั่นแหละแจจุง

"...................." แต่กวางน้อย..อย่างนั่งเงียบแบบนี้สิครับ ผมขอโทษ

"ชางมิน..อย่าไปใส่ใจกับคำพูดของพี่ยุนโฮเลยนะครับ พี่เค้าก็เป็นพวกชอบก่อกวนแบบนี้ล่ะครับ..(^_^).." ไอ้จุนซู..นายจะดึงกวางน้อยของชั้นเข้าไปกอดปลอบอีกทำไมว่ะ

"ชางมิน..อย่าไปสนใจยุนโฮเลยนะ หมอนั่นก็ชอบกวนโมโหแบบนี้แหละ..(^_^).." ไอ้แจจุง..นายจะดึงกวางน้อยของชั้นเข้าไปกอดปลอบอีกคนทำไมว่ะ

".....(*_*)....." กวางน้อยของผมก็เอาแต่นั่งนิ่งปล่อยให้ไอ้สองตัวนั่นกอดอยู่ได้ กวางน้อยช่วยขัดขืนซักนิ๊ดสิครับ ตัวจะแบนอยู่มะรอมมะร่อแล้วนะครับนั่น

ไอ้สองตัวนี่.....ก็กอดกวางน้อยของชั้นไม่ปล่อยเลยนะ อย่าให้ถึงตาชั้นบ้างแล้วกัน ฮืมฮืม!! ชั้นจะกอดกวางน้อยของชั้นให้แนบแน่นกว่าพวกนายอีก!!

.............................

"พี่ฮยองจุน..พาใครมาอีกเหรอครับ" ทันทีที่พวกเราหันไปเจอพี่ฮยองจุนพาใครมาด้วย จุนซูก็ถามออกมาอย่างสนใจอยากรู้ทันที

"สมาชิกใหม่น่ะ..นี่ปาร์ค ยูซอนนะ พึ่งมาจากอเมริกา ยังไงก็ดูแลเพื่อนด้วยล่ะ พี่ฝากยูซอนด้วยนะครับชางมิน..(^_^).." พี่ฮยองจุนครับ..จะฝากใครฝากอะไรก็ฝากไปสิครับ ทำไมต้องมาฝากกับกวางน้อยของผมด้วยล่ะ แล้วยังจะกล้ายิ้มให้กวางน้อยของผมอีกนะพี่ ฮืมฮืม!!

"ฮะ..พี่ฮยองจุน..(^_^).." กวางน้อยอ่ะ..ทำไมต้องไปรับปากพี่ฮยองจุนด้วยล่ะครับ แล้วยังรอยยิ้มน่ารักนั่นล่ะ ผมยอมให้กวางน้อยยิ้มให้ผมได้คนเดียวนะครับ

.............................

"นายชื่อยูซอนใช่มั๊ย.." จุนซูเองครับ ที่จับมือพากวางน้อยของผมเข้าไปทักทายสมาชิกใหม่ โดยมีแจจุงเดินตามไปด้วย ส่วนผม..ได้เพียงแค่สังเกตการณ์อยู่ห่างๆเท่านั้นเองละครับ

"อืม.." หมอนั่นก็ตอบกลับมาสั้นๆ

"ชั้นชื่อจุนซูนะ แล้วนั่นพี่ยุนโฮ ส่วนนี่พี่แจจุง และ..ชางมินของชั้นเอง..(^_^).." จุนซู..อีกแล้วนะนายน่ะ ชางมินเป็นของนายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แล้วมือน่ะ จะโอบไหล่กวางน้อยของชั้นไว้ทำไมกัน คิดจะโชว์กวางน้อยของชั้นกับยูซอนรึไง

"ชางมินเหรอครับ..ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ..(^_^).." ไอ้ยูซอน..นายจะยิ้มแปลกๆให้กวางน้อยของชั้นทำไม แล้วยังกล้าจับมือกวางน้อยของชั้นขึ้นไปจุมพิตอีกนะ

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันฮะ..พี่ยูซอน..(^//^).." กวางน้อย..อายมันทำไมกันครับ ผมไม่ยอมนะ

"นี่ยูซอน..นายปล่อยมือชางมินของชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ" ดีมากจุนซู..รีบดึงมือกวางน้อยของชั้นออกมาซะ

"ใช่..มาวันแรกอย่าออกลายมากนัก เกรงใจรุ่นพี่อย่างชั้นบ้าง ชางมินน่ะเป็นคนที่ชั้นทั้งรักทั้งหวงมากนะ" ดีมากแจจุง..รีบเช็ดมือกวางน้อยของชั้นซะ เดี๋ยวมีมลทิน

"ถ้าไม่รังเกียจ..เย็นนี้ไปดินเนอร์กับพี่นะครับ ชางมิน..(^_^).." ไอ้ยูซอน..นายหูหนวกรึไง ทั้งยังกล้าเดินเข้าไปจับมือกวางน้อยของชั้นขึ้นไปถือไว้ทั้งสองข้างอีก แล้วไอ้ที่ชวนน่ะ..

"รังเกียจโว๊ยยยย!!!.." เสียงที่ดังประสานกันขึ้นมาทั้งสามเสียง สองเสียงแรกก็คือจุนซูกับแจจุง แต่เสียงที่สามน่ะเหรอ..มาจากผมเองล่ะครับ สมาชิกทั้งสี่ต่างก็หันมามองผม

"Night mare! jishinno nasagau mumiren nokyuu.....tada kimi gado koka degen kideire baiino?..... Now! Gizen gaha bikoru sukimo naiaie..... Here, I go, come back!....." แต่เรื่องอะไรผมจะยอมรับล่ะครับ แกล้งฝึกร้องท่อนแร๊ปกลบเกลื่อนดีกว่า

กวางน้อย.....อย่าทำหน้าผิดหวังแบบนั้นสิครับ ผมเองแหละครับ ผมเองล่ะน๊า..คนดี ที่จะไม่ยอมให้กวางน้อยของผมไปดินเนอร์กับเจ้ายูซอนเป็นอันขาด!! *//*

.............................

"ชางมิน..วันนี้น่ารักจังเลยครับ มามะ..มาให้พี่กอดซะดีๆเถอะ..ที่รัก..(^_^).." ทันทีที่กวางน้อยของผมก้าวเท้าเข้ามาให้ห้องซ้อม ไอ้ยูซอนก็เข้าไปกอดรัดกวางน้อยของผมจนล้มลงไปบนโซฟาด้วยกันเลยล่ะครับ

หนอย..ไอ้หมอนี่ ไว้ใจไม่ได้เลยนะแก ลวนลามกวางน้อยของชั้นทุกเมื่อที่มีโอกาส ฮืมฮืม

"อ๊า..พี่ยูซอนเล่นอะไรฮะ ไม่เอานะฮะ..(>///<).." กวางน้อยของผมพยายามดิ้นหนีสุดความสามารถ แต่ถ้าหลุดจากอ้อมกอดของยูซอนได้ง่ายขนาดนั้น..ก็ไม่ใช่อ้อมกอดของยูซอนน่ะสิ

ผมอยากจะเข้าไปช่วยกวางน้อย..แต่ผมก็ทำไม่ได้ ผมกลายเป็นคนขี้ขลาดตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

"ยูซอนนนน!!! นายทำอะไรชางมินของชั้นนน!!! ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยน๊าาาาา!!!..(ToT).." จุนซูเองครับ..ที่เข้ามาพร้อมกับเสียงหลายล้านเดซิเบล ผมควรจะดีใจที่มีจุนซูเข้ามาช่วยกวางน้อยของผมแล้ว แต่ไม่เลยครับ..ไอ้สองตัวนั่นต่างก็แย่งกันกอดกวางน้อยของผมไปมาอยู่นั่น

"พวกนายทำอะไรชางมินของชั้น..ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!..(T0T).." แจจุงอีกคนครับ..ที่พูดเสียงโหดออกมา ก่อนจะเข้าไปกอดกวางน้อยของผมอีกคน

ตอนนี้.....ไอ้สามตัวนั่นกำลังมะรุมมะตุ้มแย่งกันกอดกวางน้อยของผม จนจะแบนอยู่มะรอมมะร่ออยู่แล้ว ผมอยากจะเข้าไปช่วยกวางน้อยเต็มที แต่มันติดอยู่ที่..ความไม่เอาไหนของผม

"พี่ๆฮะ..ปล่อยผมเถอะฮะ ผมหายใจไม่ออกแล้ว..แค่ก..แค่ก..(*o*).." กวางน้อย..ถึงกับไอออกมาเลยเหรอครับ ไอ้พวกนี้หนิ..เล่นแรงไปแล้วนะ กล้าทำกวางน้อยของชั้นเจ็บเหรอ!!

"ชางมิน..ชางมินเป็นยังไงบ้างครับ..(#_#).." ยูซอนรีบถามออกมาอย่างเป็นห่วง เมื่อทุกคนยอมคลายอ้อมกอดออกจากกวางน้อยของผมแล้ว

"ไม่เป็นไรแล้วฮะ..(*_*).." ถึงจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่สีหน้าของกวางน้อยยังคงไม่ดีขึ้นเลย

"ชางมิน..ไม่เป็นไรแล้วแน่นะครับ..(#_#).." จุนซูถามย้ำแทนผม

"ไม่เป็นไรจริงๆฮะ..(^_^).." กวางน้อยจึงยิ้มออกมาเพื่อให้ทุกคนได้สบายใจกัน

"เฮ้อ..เพราะพวกนายแท้ๆเลยเชียว ทำเอาชางมินของชั้นเกือบแย่!! มามะ..มาให้พี่ปลอบขวัญให้นะชางมิน..(^_^).." พูดแล้วแจจุงก็ดึงกวางน้อยของผมเข้าไปกอดปลอบลูบหลังไปมา แต่ชั้นจำได้ว่า นายก็เป็นหนึ่งในคนที่ทำให้กวางน้อยของชั้นเกือบแย่เหมือนกันนะ..แจจุง

"พี่ก็ด้วยนั่นแหละ ปล่อยชางมินของผมเลยนะ" ขอบใจจุนซู..ที่ช่วยดึงกวางน้อยของชั้นออกมาจากอ้อมกอดของแจจุง

"ดูสิ..ชางมินของชั้นเป็นรอยหมดแล้ว" ไม่ต้องก็ได้ยูซอน..นายไม่ต้องทำหน้าที่แทนชั้นด้วยการลูบไล้แขนของกวางน้อยของชั้นไปมาก็ได้ ทำอย่างกะว่ามีรอยจริงๆไปได้ กวางน้อยของชั้น.....จะมีรอยขึ้นมาจริงๆก็เพราะนายนั่นแหละ..ยูซอน

กวางน้อย.....ผมทนไม่ไหวแล้วนะครับ!!

ผมจะไม่ยอมปล่อยให้กวางน้อยต้องโดนไอ้พวกนี้ลวนลามอีกต่อไป!!

ผมจะไม่ยอมปล่อยให้กวางน้อยต้องสู้รบปรบมือกับพวกนี้เพียงลำพัง!!

ผมจะไม่ยอมปล่อยให้กวางน้อยต้องรอคอยหรือเสียใจอีกต่อไป!!

กวางน้อย.....ผมกลับมาแล้วนะครับ..คนดี!! *//*

.............................

"อ่ะ..อื้อ...อื้ออ..." กวางน้อยยังไม่ทันได้เห็นหน้า ผมก็ดึงกวางน้อยเข้ามามอบจูบให้ซะแล้ว

ผมกอดรัดกวางน้อยแนบแน่นขึ้น เมื่อกวางน้อยพยายามดิ้นให้หลุดไปจากอ้อมกอดของผม กวางน้อยยังคงเหมือนเดิม เหมือนเดิมทุกอย่าง ทั้งเรียวปากที่อ่อนนุ่มน่าเสน่ห์หา โพรงปากบางที่แสนหวาน รวมทั้งเรี่ยวแรงของกวางน้อย ที่ยังคงต่อต้านผมไม่ได้เช่นเดิม

ผมรับรู้ได้ถึงหยาดน้ำใส ที่ไหลรินอาบแก้มเนียนนุ่ม กวางน้อย.....ร้องไห้ทำไมกันครับ ร้องไห้ทำไมกันคนดี ผมทนไม่ได้ที่จะเห็นกวางน้อยต้องมีน้ำตานะครับ ได้โปรดหยุดร้องไห้เถอะนะครับ..กวางน้อย

"..............." ผมยอมผละออกจากเรียวปากอ่อนนุ่มอย่างแสนเสียดาย มองดูร่างบางในอ้อมกอดที่พริ้มหลับตาอยู่ หยาดน้ำใสไหลเลอะเปื้อนแก้มเนียน

"กวางน้อย..ร้องไห้ทำไมกันครับ..(#_#).." น้ำเสียงที่แสดงความห่วงใยถูกส่งไปยังกวางน้อย หวังว่าคนในอ้อมกอดจะรับรู้ได้ว่า ผมห่วงหามากแค่ไหน

"..(*_*).." กวางน้อยค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับคราบน้ำตา ภาพคนที่กำลังปรือตาอยู่ตรงหน้าและคนที่ผมกำลังกอดรัดอยู่ ทำให้ผมหลงใหลเป็นยิ่งนัก

"ว่าไงครับกวางน้อย..ร้องไห้ทำไมกันครับ บอกผมได้มั๊ย..รึโดนใครรังแกมาเหรอคนดี..(#_#).." ผมพูดกับกวางน้อยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากแววตาที่ห่วงหาและความเอาใจใส่ที่ผมส่งไป หวังว่ากวางน้อยจะหายเศร้าใจได้บ้าง

"คุณหมีขาว..กลับมาแล้วเหรอฮะ..ฮึก..ฮือ..ฮือ..ฮือ..(>///<).." กวางน้อยมองสบตากับผมทั้งน้ำตาที่ระเรื่อเต็มไปหมด จนผมแทบจะมองตากลมโตนั้นได้ไม่ชัด แล้วกวางน้อยก็สะอื้นไห้ออกมา

กวางน้อยซบหน้าลงกับแผ่นอกแกร่งของผม.....ทำให้ผมรับรู้ได้ว่า ร่างบางตรงหน้ากำลังหวาดกลัวและอ่อนแอมากเพียงใด ไม่ต้องกลัวแล้วนะครับกวางน้อย ไม่ต้องกลัวแล้ว ผมอยู่ตรงนี้แล้วนะครับ อยู่ตรงนี้..อยู่ข้างๆ คอยโอบกอดปกป้องกวางน้อยนะครับ!! *//*

"ผมกลับมาแล้ว..กลับมาอยู่ข้างๆกวางน้อยแล้วนะครับ ไม่ร้องไห้นะครับกวางน้อยของผม..(#_#).." ผมผละคนในอ้อมกอดออกมา เกลี่ยน้ำตาออกจากดวงตากลมโตและแก้มเนียนใส

"คุณหมีขาว....อ่ะ..อื้อ..อื้ออ..(>///<).." ผมประทับจูบลงมาที่เรียวปากบางอีกครั้ง จูบที่เหมือนกัน..แต่ครั้งนี้ กวางน้อยไม่ขัดขืนผมอีกแล้ว

กวางน้อย.....ผมกำลังจูบกวางน้อยอยู่นะครับ จูบที่อ่อนโยนและหอมหวาน จูบที่ดูดดื่มและเร่าร้อน จูบที่ทำให้กวางน้อยเคลิบเคลิ้มและหมดแรง จูบจากผม..ที่มีให้กวางน้อยคนเดียว!! *//*

"อืม..กวางน้อย ยังหอมหวานเหมือนเดิมเลยนะ..อืม.." ผมพูดออกมาขณะที่กำลังจูบซับน้ำใสตรงมุมปากของกวางน้อยอยู่

"คุณหมีขาว..หายไปไหนมาฮะ ทำไมทิ้งผมไว้นานจังเลยล่ะฮะ..(*_*).." กวางน้อยถามผมออกมาอย่างออดอ้อน ออดอ้อนมากซะจน ผมแทบจะหลงรักกวางน้อยหัวปักหัวปำแล้วนะครับ

ช่วงเวลาที่ผ่านมา.....ช่วงเวลาที่ผมปล่อยปละละเลยกวางน้อย มันทำให้ผมได้รับรู้ถึงความจริงที่ว่า..มันไม่มีทางที่ผมจะปล่อยให้กวางน้อยต้องร้องไห้หรือเศร้าเสียใจได้อีกเลย!!

"ผมขอโทษนะกวางน้อย ขอโทษที่ผมทิ้งกวางน้อยไว้นาน ขอโทษที่ผมทำให้กวางน้อยต้องรอคอย ขอโทษที่ผมละเลยทั้งที่กวางน้อยอยู่ใกล้แค่มือเอื้อม ขอโทษที่ผมทำตัวเหินห่างทั้งที่อยากจะเข้าไปกอดกวางน้อยนักหนา ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผมทำให้กวางน้อยต้องเสียใจและมีน้ำตา..ยกโทษให้ผมทีเถอะนะครับกวางน้อย..(#_#).." ผมมองสบตากวางน้อยอยู่เนิ่นนาน

"ผมไม่ยกโทษให้คุณหมีขาวหรอกนะฮะ..(*_*).."

"กวางน้อย..(#_#).." ผมมองกวางน้อยด้วยแววตาที่เสียใจ ผมเข้าใจ..ว่าทำไมกวางน้อยถึงไม่ยกโทษให้ผม มันสมควรแล้วล่ะครับ กับความขี้ขลาดไม่เอาไหนของผม

"จนกว่าคุณหมีขาวจะสัญญาว่าจะไม่ทิ้งผมไปไหนอีก..ได้รึเปล่าฮะ..(*_*).." กวางน้อย..

"..(^_^)..ได้สิครับ..ได้สิ ผมขอสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายที่ชื่อจุง ยุนโฮ ว่าจะไม่ทิ้งกวางน้อยชิม ชางมินไปไหนอีก สัญญาว่าจะไม่ทำให้ชางมินต้องเสียใจ สัญญาว่าจะดูแลปกป้องชางมินตลอดไป และสัญญาว่าจะทะนุถนอมและรักชางมินยิ่งกว่าชีวิตของผมเอง" ผมชูสามนิ้วขึ้นมาเพื่อยืนยันในคำพูด

ผมดีใจจริงๆ.....ดีใจมากที่กวางน้อยยอมยกโทษให้ผม ทั้งที่ผมไม่ควรได้รับการให้อภัยด้วยซ้ำไป แต่..กวางน้อยก็ยอมอภัยให้ผม ผมสัญญานะครับกวางน้อย..สัญญาว่าจะทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับกวางน้อยให้ได้..จริงๆ!! *//*

"ขอบคุณฮะคุณหมีขาว..ขอบคุณฮะ..(^_^).." กวางน้อยยิ้มออกมาทั้งคราบน้ำตา ก่อนจะโผซบลงที่แผ่นอกแกร่งของผมอีกครั้ง

ผมโอบกอดกวางน้อยกลับอย่างสุดแสนจะรักและคิดถึง.....ไม่รู้ว่าทำไม ผมถึงได้คิดถึงร่างบางในอ้อมกอดมากขนาดนี้นะครับ คิดถึงมาก คิดถึงมากจริงๆ..คนดีของผม!! *//*

.............................

"กวางน้อย..คิดถึงผมบ้างรึเปล่าครับ" ผมถามขึ้นมา ขณะที่ตอนนี้เรานั่งอยู่บนโซฟาในห้องฝึกซ้อม กวางน้อยกำลังซบหัวลงกับต้นแขนแกร่งของผมที่คอยโอบกอดกวางน้อยอยู่

"ไม่คิดถึงเลยฮะ..(^_^).." กวางน้อยตอบผมกลับมาด้วยน้ำเสียงสดใส

"ว๊า..แย่จัง ทั้งที่ผมคิดถึงกวางน้อยมากแท้ๆเลย กินก็แทบไม่ได้ นอนก็แทบไม่หลับ เอาแต่เพ้อคิดถึงกวางน้อยอยู่ทุกคืนวัน" ผมพูดพร้อมกับจูบลงที่ไรผมอ่อนนุ่มของกวางน้อย

"คิดถึงแล้วทำไมไม่มาหาล่ะฮะ ทำไมหายไปถึง 5 ปีแบบนี้ล่ะ..(*_*).." กวางน้อยแหงนหน้ามามองผม ที่ซึ่งกำลังก้มหน้ามองกวางน้อยอยู่ อย่างต้องการคำตอบ

ผมจึงก้มลงไปมอบจูบให้กวางน้อยอีกครั้ง วันนี้..ผมจูบกวางน้อยไปกี่ครั้งแล้วนะครับ ไม่รู้ว่าเรียวปากบางจะช้ำมากรึเปล่า แต่กวางน้อยก็ช่างอ้อนขนาดนี้ จะให้ผมอดใจไหวได้ไงกันล่ะ >//<

"ผมอยากมาหากวางน้อยทุกวัน..แต่ก็มาไม่ได้ ตั้งแต่คุณพ่อรู้ว่าผมหนีเรียนเพื่อมาเที่ยวที่กรุงโซล คุณพ่อก็ยื่นคำขาดไม่ให้ผมมาที่นี่อีก จนผมต้องรอให้คุณพ่อลืมเรื่องนี้ไปก่อน แล้วผมก็ได้มีโอกาสมาที่กรุงโซลอีกครั้ง มาออดิชั่นที่นี่ มาเดบิวส์ จนได้เจอกับทุกคน และที่สำคัญ..ผมได้เจอกับกวางน้อย เจอกับคนสำคัญของผม..(^_^).." ผมพูดแล้วจูบลงที่หน้าผากมนของกวางน้อย

"คุณหมีขาว..ขอโทษนะฮะที่ต่อว่า ขอโทษนะฮะที่น้อยใจ..(*_*).." เมื่อเข้าใจถึงเหตุผลที่ผมหายไป กวางน้อยก็ขอโทษออกมาซะยกใหญ่ ทั้งที่กวางน้อยก็ไม่ได้ผิดอะไรเลย

"ไม่เป็นไรครับ..แค่รู้ว่ากวางน้อยคิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงกวางน้อย แค่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา..กวางน้อยยังรอผมอยู่ ผมก็ดีใจแล้วล่ะครับ..(^_^).." ผมกำลังจะก้มไปจูบกวางน้อยอีกครั้ง

"ทำไมเมื่อเจอกันแล้ว..คุณหมีขาวต้องหมางเมินใส่ผมด้วยล่ะฮะ ทำไมไม่สนใจผมเลยล่ะฮะ ทั้งที่คุณหมีขาวน่าจะเข้ามาหาผมเป็นคนแรกแท้ๆ แต่คุณหมีขาวกลับเป็นคนที่เข้ามาทีหลังสุด แล้วยังจะมาทำเย็นชาใส่ผมอีกนะฮะ..(-[]-).." กวางน้อยบู้หน้าออกมาอย่างเอาแต่ใจ

"กวางน้อยโกรธเหรอครับ..ที่ผมไม่สนใจน่ะ นั่นแน่..แสดงว่าอยากให้ผมสนใจตัวเองล่ะสิ พูดออกมาได้ไม่อายเลยนะครับ แบบนี้ก็ยั่วผมสิครับ..งั้น..ผมจะสนใจกวางน้อยให้แล้วกัน..(^_^).." ผมอดจะล้อเลียนกวางน้อยออกมาไม่ได้ ก็คนตรงหน้า..น่ารักน่าแกล้งขนาดนี้หนิครับ

"คุณหมีขาว..กล้าหือกับผมเหรอฮะ ถ้ากล้าดีแบบนี้ผมจะไม่สนใจคุณหมีขาวแล้ว ไปสนใจพี่ๆดีกว่า" กวางน้อยพูดออกมาจริงจังมาก ซะจนผมเริ่มหวั่น

"ง่าา..ไม่กล้าแล้วครับ กลัวแล้ว..กวางน้อยอย่าไปสนใจใครอื่นนอกจากผมเลยนะ ไม่งั้นผมคงช้ำใจตายแน่ๆเลย" ผมพูดแล้วยกมือบางของกวางน้อยขึ้นมาพรมจูบอย่างเอาใจคนน่ารักตรงหน้า

"งั้นต่อไปก็ต้องทำตัวดีๆนะฮะคุณหมีขาว..(^_^).." กวางน้อยยิ้มออกมาอย่างชอบใจ ชอบใช่มั๊ยครับกวางน้อย ที่ผมยอมตามใจกวางน้อยทุกอย่าง ^//^

"ครับผม..ผมจะเป็นสามีที่ดีของกวางน้อยนะครับ จะไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่พยศ จะยอมให้กวางน้อยทุกอย่างเลยครับ" ผมจึงฉวยโอกาสพรมจูบไล่ตั้งแต่นิ้วเรียว จนตอนนี้ขึ้นมาถึงซอกคอหอมกรุ่นของกวางน้อยแล้ว

"ถ้ายอมทุกอย่าง..งั้นก็หยุดการกระทำเดี๋ยวนี้เลยนะฮะ..(>///<).." กวางน้อยปรามผมที่ยังซุกซนอยู่ไม่เลิก แต่คิดว่าผม..จะยอมง่ายๆ โดยไม่ทำอะไรไว้หน่อยเหรอครับ

"ขออีกนิ๊ดนะกวางน้อย...อืม..อื้มม..อ่ะ..เสร็จแล้วครับ..(^_^).." ผมยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ เมื่อรอยคิสมาร์คสีแดงช้ำที่ผมสร้างขึ้นมา ปรากฏอยู่บนซอกคอของกวางน้อย

"คุณหมีขาว..กล้าสร้างรอยคิสมาร์คบนคอผมเหรอฮะ งั้นก็ไม่ต้องมาจูบผมไปสามวันเลยนะฮะ" กวางน้อยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด ทำเอาผมถึงกับหงอยลงได้เหมือนกัน

"ง่าา..กวางน้อย..(*_*).." ผมทำหน้าออดอ้อนออกมาอย่างน่าสงสาร ก็ได้แต่หวังว่ากวางน้อยจะยอมใจอ่อนนะครับ ไม่งั้น..ผมคงเฉาแน่ ถ้าไม่ได้จูบกวางน้อยเลย

"ไม่ต้องมาเรียกเลยฮะ..นู่นฮะ ไปนู่นเลย ที่ประจำไม่ใช่เหรอฮะ เดี๋ยวพี่ๆคงใกล้จะมากันแล้ว ไม่ต้องมาใกล้ผมเลยนะฮะ" กวางน้อยไม่เห็นใจผมบ้างเลย แต่กลับชี้นิ้วไปยังมุมๆหนึ่งที่ผมชอบไปอยู่ประจำ ตอนที่ผมยังไม่กล้าเข้าไปใกล้กวางน้อย

"ง่าา..กวางน้อย ผมอยากอยู่ใกล้กวางน้อยนี่นา..(*_*).." ผมพูดออกมาอย่างออดอ้อน

"ไม่ฮะ..เมื่อวานกับวันก่อนๆยังอยู่ห่างได้เลยไม่ใช่เหรอฮะ ทำไมวันนี้อยากอยู่ใกล้ผมขึ้นมาล่ะ ไม่เอาล่ะ..รีบไปอยู่ตรงที่คุณหมีขาวชอบอยู่เลยฮะ..เชิญ!!" กวางน้อยไม่สนใจผมแล้ว กลับไปสนใจหนังสือที่หยิบมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้แทน

กวางน้อยอ่ะ.....ใจร้ายที่สุดเลย ทำไมถึงใจร้ายกับผมได้ลงคอ โฮโฮ..ผมไม่ยอม ผมไม่ยอม แต่ถึงหัวใจจะไม่ยอมยังไง ร่างกายของผมก็ต้องจำใจยอมเดินไปตามที่กวางน้อยบัญชามาครับผม!!

".................." ผมเดินไปที่ประจำของผมเงียบๆ แต่ก็ไม่เงียบซะทีเดียว..เมื่อผมแกล้งเดินชนโน่นสะดุดนี่ และร้องโอดโอยออกมาไม่หยุด เพื่อเรียกร้องความสนใจจากกวางน้อย หวังว่าจะมีซักครั้งที่กวางน้อยจะสนใจ แต่ก็ไม่เป็นไปดังที่คาดหวัง แล้วนี่ผมก็ต้องเจ็บตัวฟรีอ่ะดิ แต่ทำไงได้ล่ะ ผมทำตัวเองทั้งนั้นเลยนี่นา

.............................

"ชางมินครับ..พี่ซื้อขนมมาฝาก ดูสิว่าชอบมั๊ยครับ..(^_^).." ยูซอนยิ้มใจดีพร้อมกับยื่นถุงขนมมากมายให้กวางน้อยของผม หมอนี่จะมาไม้ไหนอีกนะ..จะเอาขนมมาล่อกวางน้อยของผมรึไง

"อ๊า..พี่ยูซอน น่ารักจังเลยฮะ ขอบคุณนะฮะ..จุ๊บบ..(^_^).." กวางน้อยท่าทางดีใจมาก ก็เล่นเข้าไปจุ๊บบแก้มยูซอนขนาดนั้น ไม่รู้รึไงนะ..ว่าผมไม่ชอบ ถ้ากวางน้อยอยากได้อะไร บอกผมก็ได้นี่นา เดี๋ยวผมจะหามาให้กวางน้อยหมดทุกอย่างเลย ไม่เว้นแม้กระทั่งเดือนกับดาว

"อา..ชางมินขโมยจุ๊บบแก้มพี่ พี่ไม่ยอมนะ..อย่างงี้ต้องจุ๊บบแก้มชางมินคืน เข้ามาซะดีๆที่รัก..ยอมให้พี่จุ๊บบซะดีๆ..(#_#).." ไอ้ยูซอน.. ไอ้เพื่อนทรยศ..ไอ้หนอนบ่อนไส้..ไอ้หน้าซื่อใจคด..ไอ้หน้าเนื้อใจเสือ..ไอ้หน้าไหว้หลังหลอก..ไอ้หนามแหลมไม่มีใครเสี้ยม..ไอ้หนีเสือปะจระเข้..ไอ้หอกข้างแคร่..ไอ้หัวหกก้นขวิด..ไอ้หัวหายตะพายขาด..ไอ้หาตัวจับยาก..ไอ้หาเศษหาเลย..เอาหน้าหื่นกามของแกออกไปจากกวางน้อยของชั้นเลยนะเว้ยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

"อ๊าา..พี่ยูซอนอย่าเข้ามานะฮะ อ๊าาาา..(>///<).." กวางน้อยของผมที่หลบหลีกไปไหนไม่ได้ ได้เพียงแค่นั่งหลับตาปี๋ร้องห้ามยูซอน แล้วคิดว่าผมจะปล่อยให้กวางน้อยโดนคนอื่นจูบเหรอครับ

จ๊วบบบบบบ!!!!!!!! ไม่ต้องสงสัยครับ นั่นมันเสียงจูบของยูซอนเองครับ แต่ไม่ต้องห่วงครับ หมอนั่นไม่มีวันได้จูบกวางน้อยของผมหรอก เพราะผมฉุดกวางน้อยของผมขึ้นมาจากโซฟา จนเจ้ายูซอนต้องลงไปจูบกับโซฟาแทน ไง..โซฟาหอมหวานดีมั๊ยว่ะเพื่อน หึหึ..ส่วนกวางน้อยของผมน่ะเหรอ ตอนนี้ก็กำลังซบลงกับแผ่นอกแกร่งของผมน่ะสิครับ ^^

"นายทำอะไรของนายน่ะยุนโฮ.." ยูซอนโวยออกมาอย่างเสียดาย หนอย..ไอ้หมอนี่

".....(-_^)....." กวางน้อยลืมตาขึ้นมามองผมที่โอบกอดเอวบางอยู่ ผมสบกับตาหวานซักพัก

"แล้วนายกำลังจะทำอะไรล่ะยูซอน.." ผมหันมามองสบตายูซอนอย่างเอาเรื่อง

"ชั้นจะจูบชางมินไง..แล้วนายเกี่ยวอะไรด้วย ปล่อยชางมินของชั้นได้แล้ว" ยูซอนไม่สนใจสายตาของผมที่มองอยู่ แต่กลับเข้ามาดึงตัวกวางน้อยออกไปจากอ้อมกอดของผมแทน

"นายพูดผิดแล้วล่ะ..ชางมินไม่ใช่ของนาย แต่..ชางมินเป็นของชั้น" ผมพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและจริงจัง พร้อมกับมือที่จับรั้งข้อมือบางไว้ ไม่ให้โดนยูซอนฉุดไปโอบกอดได้

"คุณหมีขาว.." กวางน้อยเรียกผมเบาเหมือนเสียงกระซิบ

"ชางมิน!!.." พร้อมกับน้ำเสียงที่ดูอึ้งๆของแจจุงกับจุนซู ที่เปิดประตูเข้ามาได้ยินพอดี ดีล่ะ..พวกนายจะได้รับรู้พร้อมกันไปเลย ว่ากวางน้อยเป็นของชั้น ทีหลังอย่ามายุ่งกับกวางน้อยของชั้นอีก

"คิดจะแย่งชั้นจีบชางมินขึ้นมาอีกคนรึไง" แจจุงพูดขึ้นมาทำหน้าเซ็งๆ

"งั้นพี่คงต้องรอคิวหน่อยล่ะ ผมมาก่อน..ย่อมจีบชางมินได้ก่อนใคร" จุนซูเดินมาโอบไหล่กวางน้อยของผมไว้

"แต่นั่นมันไม่สำคัญเท่าที่ชั้นกำลังจะได้จูบชางมิน แต่นายมาขัดจังหวะชั้น" ยูซอนโวยออกมาอย่างไม่สบอารมณ์

"นี่..พวกนายคิดว่าจะจีบชางมินของชั้นติดรึไง ฝันไปเถอะ ชางมินเป็นของชั้นแล้ว พวกนายไม่มีสิทธิ์" ผมโต้กลับอย่างโมโห ที่ไอ้เพื่อนพวกนี้ชอบตู่ว่ากวางน้อยเป็นของตัวเองอยู่เรื่อย

"...................." แต่กวางน้อยกลับไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย

หวังว่า.....กวางน้อยคงไม่ได้กำลังเคืองผมอยู่นะครับ ที่ผมมายืนเถียงกับเจ้าพวกนี้ เพื่อแย่งกวางน้อย ทำเหมือนว่ากวางน้อยเป็นสิ่งของ แต่ถ้าจะให้ผมพูดกับเจ้าพวกนี้ดีๆก็คงคุยกันไม่รู้เรื่องนี่สิครับ เจ้าพวกนี้ไม่ยอมเข้าใจซักทีหรอกครับ ว่ากวางน้อยเป็นของผมจริงๆ ถึงได้ต้องพูดจาภาษาปรมาณูกันแบบนี้ กวางน้อยช่วยเข้าใจผมด้วยนะครับ!! *//*

"ชั้นไม่มีสิทธิ์อะไร" จากแจจุง

"ก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งกับชางมินของชั้นไง"

"ชางมินไปเป็นของนายตั้งแต่เมื่อไหร่" จากยูซอน

"ก็ตั้งแต่วันที่เราได้รู้จักกัน ชางมินก็เป็นของชั้นตั้งแต่วันนั้นเลย"

"พี่อย่ามาตู่เลยน่า" จากจุนซู

"ชั้นตู่อะไร ชั้นพูดความจริงต่างหาก ถ้าพวกนายไม่เชื่อ ก็ดูรอยนี่สิ..ชั้นทำเองกับปาก..(^_^).." ผมเปิดคอเสื้อกวางน้อยออกจนเห็นรอยคิสมาร์คนั่น และยิ้มออกมาอย่างผู้มีชัย

"ชางมิน!!" เจ้าพวกนี้โอดครวญเรียกกวางน้อยของผม อย่างไม่อยากเชื่อกับหลักฐานที่เห็น

"บอกพี่มาสิ..ว่ามันไม่จริงใช่มั๊ย..ชางมิน" แจจุงเข้าไปจับมือข้างขวาของกวางน้อยของผม

"มันเป็นเรื่องจริง ที่นายต้องยอมรับ" ผมกอดอกมองไปอย่างไม่พอใจ

"ยุนโฮ..บังคับชางมินใช่มั๊ย ที่รักของพี่" ยูซอนเข้ามาจับมือข้างซ้ายของกวางน้อยของผม

"ชั้นเปล่า..ชางมินเต็มใจต่างหากล่ะ" ผมที่ตอนนี้กำลังเพิ่มระดับความไม่พอใจอยู่

"เพียงชางมินบอกว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เรื่องจริง พี่จะไปอัดพี่ยุนโฮให้เองนะครับ" จุนซูที่เข้ามากอดกวางน้อยของผมจากด้านหลัง มันชักจะมากไปแล้วนะ..เจ้าพวกนี้

"กวางน้อย..พูดอะไรบ้างสิครับ ไม่งั้นผมจะอัดพวกนี้จริงๆด้วย" ผมพูดกับกวางน้อยออกไปอย่างหงุดหงิดหัวใจเป็นที่สุด มองไปที่กวางน้อยอย่างขอให้พูดอะไรซักอย่าง

"กวางน้อยเหรอ??" จากแจจุง

"นายเรียกใครว่ากวางน้อย??.." จากยูซอน

"คงไม่ใช่ชางมินของผมนะ??.." จากจุนซู

"แล้วพวกนายคิดว่าไงล่ะ.." ผมไม่พอใจจนเกินจะทนไหว จึงเดินเข้ามาแยกกวางน้อยออกมาจากการกอดรัดจับกุมของเจ้าพวกนั้น

"แล้วทีหลังอย่าคิดมากอดหรือจับชางมินของชั้นอีก ชั้นไม่ชอบ..เข้าใจมั๊ย" ผมกอดกวางน้อยไว้อย่างหวงแหน พร้อมกับถือโอกาสลบรอยจับกอดของเจ้าพวกนั้นไปด้วยซะเลย

"ชางมิน!!~" เจ้าพวกนั้นมองมายังกวางน้อยของผมอย่างขอให้พูดอะไรซักอย่าง

"พี่ๆฮะ..คือผมสัญญากับคุณหมีขาวไว้ ว่าจะเป็นของคุณหมีขาวคนเดียว ขอโทษด้วยนะฮะ..ที่ไม่ได้บอกพี่ๆ ขอโทษจริงๆฮะ" กวางน้อยก้มหัวให้เจ้าพวกนั้นอย่างรู้สึกผิดทั้งที่ไม่จำเป็นซักนิ๊ด

"ไม่เป็นไรหรอกชางมิน" จากแจจุง

"ชางมินไม่ผิดหรอกนะครับ" จากยูซอน

"เพราะคนที่ผิดคือพี่ยุนโฮ ที่เอาความไร้เดียงสาของชางมิน มาผูกมัดชางมินของพี่" จุนซู

"นี่พวกนายทำไมถึงได้พูดไม่รู้เรื่องนักนะ ตกลงว่าจะไม่ยอมรับใช่มั๊ย..ว่าชางมินเป็นของชั้นแล้ว" ผมโวยออกมาอย่างหงุดหงิด ที่เจ้าพวกนี้ไม่ยอมเข้าใจอะไรซักที

"ใช่!!!!!" เจ้าพวกนี้ต่างก็ขานรับกลับมาอย่างพร้อมเพรียง ดีล่ะ..

"งั้นชั้นจะทำให้พวกนายดู..ว่าชางมินเป็นของชั้นแล้วจริงๆ" ผมพูดแล้วหันไปมองกวางน้อยของผมด้วยสายตาที่มีความหมาย

"คุณหมีขาว..(*_*).." กวางน้อยมองผมอย่างหวาดหวั่น แต่ท่าทางแบบนี้..ช่างน่ารักจริงๆ

"อื้ออ..(>///<).." ผมก้มลงมาจูบกวางน้อยอีกครั้ง ทำเอากวางน้อยตกใจเผลอเผยอเรียวปากบางขึ้น ทำให้ผมส่งลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจโพรงปากหวานได้อย่างง่ายดาย อยากจะรู้นัก..ว่าเจ้าพวกนั้นเห็นแบบนี้แล้ว จะยอมเชื่อผมมั๊ย!! ^^

"เห็นมั๊ย..ชั้นว่าแล้ว ว่ายุนโฮจะต้องใช้กำลังบังคับชางมิน" นายยังไม่เชื่อชั้นอีกรึไง..แจจุง

"เห็นชางมินสู้แรงไม่ไหว ยุนโฮก็เลยได้ใจ บังคับชางมินใหญ่เลย" ชั้นไม่ได้บังคับ..ยูซอน

"อย่างงี้จะเรียกว่าชางมินเต็มใจได้ไง บังคับชางมินกันเห็นๆ" ชั้นบังคับชางมินที่ไหน..จุนซู

"อื้ออ..(>///<).." กวางน้อยครางประท้วงออกมา แต่เจ้าพวกนั้นคงยังไม่ทันสังเกตเห็น ก็มัวแต่คิดวิเคราะห์กันว่า..ผมบังคับกวางน้อยรึเปล่าน่ะสิ!!

แต่ตอนนี้.....ผมชักหยุดตัวเองไม่ได้แล้วสิ กวางน้อยที่อ่อนระทวยในรสจูบของผม ปลุกเร้าให้ผมอยากจะทำอะไรมากกว่าจูบกวางน้อยซะแล้ว มือของผมจึงลูบไล้เรือนร่างบางของกวางน้อยที่นุ่มนิ่มหอมหวนยวนใจอย่างหลงใหล ผมขย้ำมือลงที่สะโพกมนกลมของกวางน้อย ที่รู้สึกได้ว่าสะโพกมนจะอวบเต็มมือของผมมากกว่าเมื่อ 5 ปีก่อน อาา..ผมชักต้องการกวางน้อยขึ้นมาแล้วสิ */*

"ชางมิน..ไม่เป็นไรแล้วนะครับ ไม่ต้องตกใจนะ" จุนซูพูดออกมาอย่างห่วงใย ขณะพากวางน้อยของผมไปนั่งลงที่โซฟา ส่วนแจจุงกับยูซอนก็พยายามดันตัวผมไว้ไม่ให้ตามกวางน้อยไป แล้วเจ้าสองคนนี่ก็ผลักจนผมลงไปนั่งกองกับพื้นห้อง หนอย..ช่างขัดจังหวะได้ถูกเวลาจังนะพวกนาย!!

"ดูสิ..ตัวสั่นหมดเลย ไม่ต้องกลัวนะครับชางมิน" ยูซอนเดินเข้าไปปลอบกวางน้อยอีกคน

"ตราบใดที่พี่ยังอยู่..ยุนโฮจะมาบังคับชางมินอีกไม่ได้ ไม่ต้องกลัวนะครับชางมิน" แจจุง

"กวางน้อย..พูดอะไรหน่อยสิครับ พูดให้พวกนี้เข้าใจซักที ไม่งั้น..ผมไม่ยอมจริงๆด้วย ไม่ยอม ไม่ยอมๆๆๆๆๆ.." ผมอมลมพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะกลิ้งลงไปดิ้นอยู่กับพื้นห้อง

"ทำอะไรไม่ดูสังขาร" อะไร..ชั้นพึ่ง 17 เองนะแจจุง

"คิดว่าทำแล้วน่ารักรึไง" ใช่..กวางน้อยเห็นแล้วจะต้องสนใจชั้นแน่ล่ะยูซอน

"ยังกะอะไร(?)โดนเชือด" ชั้นไม่ใช่หมูนะจุนซู

"พี่ๆฮะ.." กวางน้อยเรียกเจ้าพวกนั้น หลังจากทนเห็นผมงอแงต่อไปไม่ไหวแล้ว

"ครับ..ชางมิน" เจ้าพวกนั้นก็หันไปสนใจกวางน้อยของผมกันใหญ่

"พี่ยุนโฮไม่ได้บังคับผมหรอกฮะ ผมเต็มใจเป็นของพี่ยุนโฮเองฮะ ถ้าจะมีใครซักคนที่จะมากอดมาจูบผม คนๆนั้น..ผมอยากให้เป็นพี่ยุนโฮคนเดียวฮะ ผมชอบพี่ยุนโฮฮะ..(>///<).." กวางน้อยพูดถึงตรงนี้ แก้มเนียนใสก็แดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาผมยิ้มออกมาอย่างชอบใจ และผมก็ดีใจมากยิ่งขึ้น..เมื่อกวางน้อยบอกว่า..ชอบผม..ชอบพี่ยุนโฮคนนี้!!

"ชางมิน.." เจ้าพวกนั้นเรียกกวางน้อยของผมเสียงหงอยและหน้าจ๋อยลงกันอย่างเห็นได้ชัด

"กวางน้อยของผม..น่ารักที่สุดเลย..(^_^).." ผิดกับผมที่เดินยิ้มระรื่นเข้าไปกอดกวางน้อย

"แต่ยังไงพี่ๆก็เป็นพี่ชายที่ผมรักเช่นกัน พี่ยุนโฮคงจะมาห้ามไม่ให้กอดไม่ให้จับกันเลยก็คงไม่ได้หรอกนะฮะ" กวางน้อยพูดอะไรออกมาครับ ทำไมไม่เห็นใจผมบ้างเลย

"เย้!! ดีจังเลย พี่กอดชางมินได้เหมือนเดิมแล้ว" จุนซูทุ่มตัวเข้ามากอดกวางน้อยของผม

"ว๊าว!! พี่ดีใจที่สุดเลย ที่ชางมินรักพี่" แจจุงเองก็ทุ่มตัวลงมากอดรัดกวางน้อยของผม

"โอ๊ว!! ชางมินรักพี่ แต่แค่ชอบยุนโฮ ฮ่าฮ่าฮ่า" ยูซอนทุ่มกอดรัดกวางน้อยของผมอีกคน

"พวกนายออกไปจากชางมินของชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ" ผมเองที่คอยรั้งกวางน้อยออกมาจากการกอดของเจ้าพวกนั้น อย่างหงุดหงิด ก่อนจะมองไปที่กวางน้อยอย่างคาดโทษ

"อา..พี่ๆฮะ อย่าทำแบบนี้สิฮะ" กวางน้อยโอดครวญออกมา แต่เจ้าพวกนั้นคงจะยอมฟังหรอกนะ เล่นไม่ยอมเข้าใจอะไรซักอย่าง เห็นที..ผมจะต้องลงโทษกวางน้อยบ้างซะแล้ว *//*

"หยุด!!!! พวกนายหยุดซักที ชั้นขอย้ำอีกครั้ง..ว่าชางมินเป็นของชั้น เป็นของชั้นคนเดียวเท่านั้น อย่าได้คิดมายุ่งกับคนของชั้นเกินฐานะพี่น้องเป็นอันขาด ไม่งั้น..ชั้นอัดพวกนายแน่!!" ผมระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างหงุดหงิด

"แหม..แค่กอดนิ๊ดกอดหน่อย ทำเป็นหวงไปได้น่ายุนโฮ" แค่นิ๊ดหน่อยเหรอแจจุง

"เพื่อนกันทั้งนั้น ชางมินก็น้องรักของเรา กอดหน่อยคงไม่ช้ำหรอกมั๊งยุนโฮ" เหรอยูซอน

"ตอนชางมินมาวันแรกพี่ไม่เห็นจะสนใจ พอวันนี้นึกไงถึงได้มาแสดงความเป็นเจ้าของชางมินได้ล่ะครับพี่ยุนโฮ" จุนซูพูดแปลกๆแฮะ เหมือนมีอะไรแอบแฝงเลยล่ะ

"ก็พวกนายเริ่มลวนลามชางมินของชั้นหนักข้อขึ้นทุกวันน่ะสิ เป็นใครๆก็หวงกันทั้งนั้นแหละ แต่เอ๊ะ!! ทำไมพวกนายดูพูดรู้เรื่องขึ้นมาล่ะ อย่าบอกนะ..ว่าพวกนาย....."

"พวกเรารู้มาตั้งนานแล้วล่ะน่ายุนโฮ" พวกนายรู้อะไรแจจุง

"ว่านายกับชางมินของพวกเราต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ" ยังไงกันยูซอน

"แต่ไม่ค่อยแน่ใจ ถึงได้คอยลวนลามชางมิน จนกว่าพี่จะแสดงอาการออกมาน่ะสิ" จุนซู

"พวกนาย..นี่มัน..." ผมมองเจ้าพวกนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ

"แล้วนายก็แสดงอาการออกมาซะทุกวันทุกเวลาที่พวกเราลวนลามชางมิน" แจจุง

"แต่ก็ยังเก๊กทำเป็นไม่สนใจ พวกเราล่ะอยากรู้นักว่านายจะเก๊กได้นานแค่ไหน" ยูซอน

"สุดท้ายก็ทนไม่ไหวจนได้นะครับพี่ยุนโฮ หวงชางมินของพวกเรามากเหรอครับ" จุนซู

"พี่ๆ.." กวางน้อยมองเจ้าพวกนั้นอย่างคาดไม่ถึงเช่นกัน

"ชางมิน..พี่ขอโทษนะครับ ที่ทำให้ต้องตกใจบ่อยๆ" แจจุง

"แต่ชางมินของพี่ก็น่ารักจริงๆน๊า เอาซะพี่ไม่อยากคืนให้ยุนโฮเลยอ่ะ" ยูซอน

"นั่นสิ..ถ้าเบื่อพี่ยุนโฮเมื่อไหร่ พี่จุนซูรออยู่นะครับชางมิน" จุนซู

"ฮะ..(>///<).." กวางน้อยเขินให้กับความขี้หลีของเจ้าพวกนี้เหรอครับ ไม่ได้นะ..ผมไม่ยอม

"พอได้แล้ว..ชั้นบอกพวกนายแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับชางมินของชั้นเกินพี่น้อง"

"นายก็พอได้แล้วยุนโฮ ย้ำอะไรนักหนา" แจจุง

"นั่นสิ นายรู้ตัวมั๊ยว่านายย้ำเป็นรอบที่ร้อยแล้ว ว่าชางมินเป็นของนาย" ยูซอน

"ถ้าไม่เห็นแก่ชางมิน ผมคงเข้าไปอัดพี่แล้วล่ะ" จุนซู

"ก็ชางมินเป็นของชั้นจริงๆนี่หว่า ใช่มั๊ยครับกวางน้อยของผม..(*_^).." ผมยิ้มกว้าง

"เมื่อไหร่กันฮะ ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย..(*_*).." กวางน้อยกลับทำหน้าไร้เดียงสาไม่รู้เรื่อง

"ฮ่าฮ่าฮ่า ว่ะฮ่ะฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่า.." เรียกเสียงหัวเราะจากเจ้าพวกนั้นได้เป็นอย่างดี หนอย..ชั้นปล่อยให้พวกนายหัวเราะได้เฉพาะวันนี้ล่ะนะ ฮืมฮืมฮืม!!!

.............................

"พี่ชางมินค่ะ คนนี้ใครเหรอค่ะ? หน้าตาคุ้นๆนะค่ะ" จากเด็กผู้หญิงที่ผมคุ้นหน้าเธอเช่นกัน

"หน้าตาแปลกๆแบบนี้ คุ้นมากเลยค่ะ พี่ชางมิน" ฮืมฮืม!! ชั้นก็คุ้นหน้าเธอมากเหมือนกัน!!

".....(-_-)....." ผมพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้เข้าไปทำร้ายร่างกายเด็กผู้หญิงอยู่ครับ

"จิยุน ซูยุน นี่พี่ยุนโฮ เค้าเป็นรุ่นพี่ของพี่ที่ SM น่ะ..(^_^).." กวางน้อยอ่ะ..ให้ผมเป็นแค่รุ่นพี่เองเหรอครับ แล้วทำไมต้องไปยิ้มแบบเกรงใจเด็กสองคนนี้ด้วยล่ะ

"เหรอค่ะ รุ่นพี่ที่ SM เหรอค่ะ" เปล่า..ชั้นเป็นแฟนกวางน้อยต่างหาก

"สวัสดีครับ น้องจิยุน น้องซูยุน ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ..(^_^).." จริงๆชั้นก็ไม่ยินดีเท่าไหร่

"สวัสดีค่ะ พี่ยุนโฮ..(^_^).." หึ..แสร้งทำหน้ายิ้มแย้มต่อหน้ากวางน้อยของชั้นสินะ

..

..

"ซูยุนนึกออกแล้วค่า!!.." นึกอะไรออกเหรอ..ถึงได้ร้องซะน่าหนวกหูขนาดนี้

"ที่แท้ก็คือคนที่มาส่งพี่ชางมินเมื่อ 5 ปีก่อนนั่นเอง" เออใช่..งั้นพวกเธอสองคนก็คือ..

"อ๋อ..คนนั้นสินะ หายไปตั้ง 5 ปี ทำไมพึ่งจะมาวันนี้ล่ะค่ะ ทำไมไม่ปล่อยให้พี่ชางมินของพวกเราแต่งงานซะก่อนล่ะ" ชั้นไม่มีวันปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่จิยุน

"นั่นสิ..มาทำให้พี่ชางมินของพวกเราต้องมีมลทิน แล้วก็หนีหายไปนี่นะ แทนที่พี่ชางมินของพวกเราจะได้เจอคนที่ดีแล้วคบเป็นแฟนกันซะ กลับต้องมารักษาสัญญาบ้าๆที่ไม่มีคนจะสนใจ จนต้องไม่มีแฟนเลยซักคนมาจนถึงป่านนี้" ชั้นไม่ปล่อยให้กวางน้อยไปคบกับคนอื่นได้หรอกซูยุน

แต่เด็กสองคนนี่.....รู้เรื่องระหว่างผมกับกวางน้อยเมื่อ 5 ปีก่อนได้ยังไงกันนะ ผมไม่เชื่อว่ากวางน้อยจะเล่าเรื่องของเราสองคนให้ใครฟังหรอกนะครับ

"พี่ขอโทษครับ กับช่วงเวลา 5 ปีที่ผ่านมา..แต่พี่สัญญาว่าช่วงเวลานับจากนี้ไป พี่จะดูแลปกป้องชางมินเป็นอย่างดี ให้มีแต่ความสุขและเสียงหัวเราะ จะไม่ปล่อยให้ต้องรอคอยหรือร้องไห้เสียน้ำตาเพราะพี่อีกเป็นอันขาด ถึงแม้พี่จะไม่มั่นใจว่าจะทำได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่พี่ก็จะพยายามทำจนสุดความสามารถของลูกผู้ชายที่ชื่อจุง ยุนโฮเลยล่ะครับ" ผมพูดออกมาอย่างมาดมั่นแววตาจริงจัง

"ทำให้ได้อย่างที่พี่สัญญาแล้วกันนะค่ะ" จิยุนที่เริ่มอ่อนลงเล็กน้อย

"แต่ถ้าพี่ทำไม่ได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นเราสองคนจะเป็นคนเอาพี่ชางมินกลับคืนมาเองค่ะ และเมื่อนั้นจะเป็นวันสุดท้าย ที่พี่จะได้เห็นหน้าพี่ชางมินของเรา" แต่ซูยุนกลับยังคงไม่เชื่อผมง่ายๆ

"ครับ..พี่มั่นใจว่าพี่ต้องรักษาสัญญาได้แน่นอน..(^_^).." ผมยิ้มออกมาอย่างมั่นใจที่สุด

.............................

"กวางน้อย..แล้วตกลงว่าสองสาวนั่นเป็นใครอ่ะครับ?" ผมถามออกมาอย่างสงสัย

หลังจากที่ผมยอมให้เธอสองคนมายืนกระทบกระแทกแดกดันผมตั้งนาน ทั้งที่ไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ แต่ที่ยอมก็เพราะผมเกรงใจกวางน้อยหรอกนะครับ ไม่งั้นได้มีการฆาตกรรมเกิดขึ้นแน่!!

"คริคริ.." กวางน้อยหัวเราะออกมาแต่พองาม ไม่ยอมตอบคำถามผมซักที

"หัวเราะทำไมล่ะครับ ผมงอนกวางน้อยแล้วนะ คงจะเป็นกิ๊กล่ะสิ ร้ายนักนะ..มีกิ๊กทีเดียวสองคน ไหนสัญญาว่าจะมีผมคนเดียวไง แล้วกิ๊กสองคนนั่นโผล่มาได้ไงกันครับ" ผมอมลมออกมาซะแก้มป่อง เมื่อคิดได้ว่าเด็กสองคนนั่นคงจะเป็นกิ๊กของกวางน้อย

"นั่นชิม จิยุนกับชิม ซูยุน น้องสาวของผมเองฮะ..คุณหมีขาว" กวางน้อยยิ้มหวานแล้วจิ้มนิ้วลงที่แก้มป่องๆของผม

"น้องสาว!!! แค่น้องสาวเหรอครับกวางน้อย เฮ้อ!! ผมล่ะระแวงมาตั้งนาน นึกว่าเป็นสาวๆที่มาตามเฝ้ากวางน้อยของผมซะอีก งั้นผมก็วางใจได้แล้วสิครับ กวางน้อยมีน้องสาวขี้หวงขนาดนี้ หนุ่มๆคงเข้าถึงกวางน้อยของผมยากขึ้นสินะ ยิ่งบวกแฟนอย่างผมเข้าไปด้วยอีกคน หึหึ..หึหึ" ผมทำเสียงหัวเราะขึ้นจมูกอย่างเจ้าเล่ห์ หึหึ..หึหึ

"คุณหมีขาวจะทำไมเหรอฮะ" กวางน้อยถามผมอย่างไม่เข้าใจ

"กวางน้อยก็ไม่มีสิทธิ์มีใครอื่นนอกจากผม..น่ะสิครับ กวางน้อยจะได้เจอแค่ผมคนเดียว รักแค่ผมคนเดียว และเป็นของผมคนเดียว ดีใช่มั๊ยล๊า..กวางน้อย..(^_^).."

"ชิส์..ไม่เห็นดีเลยฮะ..(>///<).." กวางน้อยซุกหน้าลงแผ่นอกแกร่งของผมอย่างน่ารัก

"ทำไมล่ะ..รึกวางน้อยคิดจะนอกใจผมเหรอ" ผมแสร้งทำหน้าหงุดหงิดออกมา

"แล้วแต่คุณหมีขาวจะคิดสิฮะ..(^_^).." กวางน้อยยิ้มยั่วโมโหผม ทำให้ผมเกิดอารมณ์อยากจะลงโทษคนตรงหน้านี้ยิ่งนัก

"กวางน้อย!!.....แบบนี้ต้องลงโทษให้กระอักรสจูบผมไปซะเลย" ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วจับกวางน้อยเข้ามารับรสจูบแสนหวานจากผม

แม้ว่า.....กวางน้อยจะเคยสั่งห้ามไม่ให้ผมจูบกวางน้อยภายในสามวัน แต่ถ้าผมยอมเชื่อฟังกวางน้อย ผมก็เฉากันพอดีสิครับ ฉะนั้น..กวางน้อยก็ต้องโดนผมจูบอยู่ทุกวันอย่างงี้แหละครับ ^//^

ถึงแม้.....ผมจะไม่ยอมกวางน้อยในเรื่องนี้ แต่เรื่องอื่น..ผมยอมให้กวางน้อยทุกอย่างเลยนะครับ ยอมทุกอย่างเลย เพื่อกวางน้อยคนเดียว!! ^^

.............................

.............................

.............................

.............................

.............................

อา..อาจจะน่าเบื่อหน่อยน๊า..ที่ต้องมาอ่านเนื้อหาเดิมๆซ้ำอีกน่ะ

JinNie ก็แค่อยากให้รู้ว่าพี่ยุนโฮเค้าคิดยังไง..ก็เท่านั้นน่ะ

และเจอกันในตอนต่อไปจร๊า ^^ see u, again

.............................

By..Sweet JinNie