My Lovely_HoMin!

 

[Shot Fic] My Lovely Changmin!

ตอนที่ 14 Love By Love 1..[Yun>>Min<<Yoo]

 

"ชางมิน" เสียงเรียกที่ทำให้เจ้าของชื่อต้องหันกลับไปมอง

"อ๊ะ..(>///<).."

"อรุณสวัสดิ์ชางมิน..(^_^).." ยูซอนที่ยิ้มโบกมือทักทายให้ร่างบาง

"ไง..(^_^).." ยุนโฮเองเพียงแค่ยิ้มทักทายนิ๊ดนิด

"รุ่นพี่ยูซอน รุ่นพี่ยุนโฮ เอ่อ..อรุณสวัสดิ์ฮะ..(>///<).." เมื่อรู้ว่าเป็นใคร ชางมินก็รีบก้มหัวทักทายรุ่นพี่ที่คุ้นเคยกลับไป

"วันนี้มาเช้าจังเลยนะ" ยูซอนที่เข้ามาจับไหล่บางเบาๆ

"ถึงขนาดไม่รอให้พวกเราไปรับด้วยนะ" ยุนโฮเองก็เข้าไปยืนข้างชางมินอีกข้าง

"อา..ผมมีงานที่ต้องส่งด่วนน่ะฮะ ขอโทษด้วยที่ไม่ได้รอรุ่นพี่" ชางมินเมื่อรู้สึกเหมือนโดนตำหนิ ก็เป็นต้องรีบก้มหัวขอโทษอีกครั้ง

"อย่าคิดมากเลยชางมิน พี่ล้อชางมินเล่นหรอกนะ..(^_^).." ยูซอนลูบผมชางมินปลอบใจว่าไม่ได้โกรธอะไร

"วันนี้ตั้งใจเรียนนะชางมิน พวกพี่ไปล่ะ..(^_^).." ยุนโฮก็ยิ้มให้ บีบไหล่บางเบาๆ

ก่อนที่ทั้งยูซอนและยุนโฮจะเดินผละออกไปอีกทาง

"อา..(>///<).." ชางมินอดที่จะมองตามแผ่นหลังของรุ่นพี่ทั้งสองไปไม่ได้

"แบบนี้จะดีเหรอ? ชางมิน" ดงแฮเองที่หันมาถามร่างบางที่กำลังมองตามหลังรุ่นพี่อยู่

"หา?..(>///<).." ชางมินเองก็มองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจว่ากำลังจะพูดอะไร

"นายเล่นคบกับผู้ชายหล่อๆ ทีเดียวตั้งสองคนเลยหนิ" เมื่อชางมินดูท่าจะยังไม่เข้าใจ ดงแฮจึงพูดให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

"อา..ไม่ใช่อย่างที่นายเข้าใจนะดงแฮ..(>///<).." เมื่อรู้ว่าดงแฮหมายถึงอะไร ชางมินก็เป็นต้องรีบอธิบายออกมา

"จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ ก็เห็นๆ กันอยู่ว่านายกับรุ่นพี่ทั้งสองชอบไปไหนด้วยกันบ่อยๆ" ซองมินก็ขัดชางมินขึ้นมาอีกคน

"อาซองมิน..นั่นเป็นเพราะพวกเราไปโรงเรียนทางเดียวกันต่างหากล่ะ..(>///<).." ชางมินต้องหันมาอธิบายให้เพื่อนอีกคนได้เข้าใจ

"แค่นั้นเองเหรอ.." ดงแฮมองชางมินอย่างช่างใจ

"อือ.." ชางมินเองก็พยักหน้ารับเป็นหมั้นเหมาะ

"แต่รู้สึกว่าสองคนนั้นจะชอบนายมากเลยนะ" ซองมินเองที่ยังไม่ปักใจอะไรง่ายๆ

"อา..ซองมิน ทำไมพูดอย่างงั้นล่ะ..(>///<).." ชางมินมองเพื่อนอย่างไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว

"อืม..ใช่ มีแต่คนพูดเป็นเสียงเดียวกันเลยนะว่า.....อะไรๆ ก็ชางมิน.....น่ะ" ดงแฮเริ่มช่วยซองมินพูดอีกคน

"ระวังจะโดนพวกแฟนๆ ของสองคนนั้นเพ่งเล็งเอานะชางมิน" ซองมินก็เตือนชางมินอย่างเป็นห่วงเพื่อน

"อือ..(^_^)..แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั๊ง" ชางมินเมื่อเห็นเพื่อนเป็นห่วง ก็รับปากว่าจะระวังตัว

..................................

"อืม!!....." ชางมินที่กำลังเดินเหม่อลอยลงบันไดมาพึมพำกับตัวเองเบาๆ ระหว่างที่หอบสมุดกองโต เพื่อไปส่งที่ห้องอาจารย์

"เรากำลังโดนเพ่งเล็งอย่างงั้นเหรอ" ร่างบางกำลังครุ่นคิดกับเรื่องที่ดงแฮกับซองมินพึ่งเตือนมาอย่างไม่แน่ใจนัก

"อา..คงไม่หรอกมั๊ง..(^_^).." ก่อนจะพูดปลอบใจตัวเองว่าคงไม่มีอะไรหรอก

พรึบบ

เหมือนมีมือของใครยกสมุดกองโตผ่านหน้าไป ทำให้ชางมินต้องมองตาม

"ให้พี่ช่วยนะชางมิน..(^_^).." ยุนโฮเองที่หันมายิ้มให้ชางมินอย่างอบอุ่น

"รุ่นพี่ยุนโฮ ขะ..ขอโทษนะฮะ..(>///<).." ชางมินมองยุนโฮอย่างเกรงใจ

"ไม่เป็นไรหรอกนะ พี่มีธุระกับชางมินน่ะ..(^_^).." ยุนโฮยังคงยิ้มให้ชางมินเช่นเดิม

"อา..(>///<).." ชางมินก็มองยุนโฮอย่างตั้งใจว่าจะพูดอะไร

"คือ.." ยุนโฮก้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าหวาน

"..(>///<).." ลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดกัน ทำให้ชางมินหน้าแดงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"หลังเลิกเรียน ชางมินช่วยไปหาพี่หน่อยได้มั๊ย?.." ยุนโฮที่ตอนนี้ก้มเข้ามาใกล้จนริมฝีปากทั้งสองจะชนกันอยู่แล้ว

"หา??..(>///<).." ชางมินเองที่แปลกใจว่าทำไมต้องให้ไปหาด้วย ก็เผลอร้องออกมา

"ไม่ได้เหรอชางมิน.." ยุนโฮที่ผละหน้าออกห่างขึ้นไปเดินดีๆ แล้ว พูดออกมาเสียงเศร้า

"..(>///<)..มะ..ไม่ใช่ฮะ คือ..ตกลงฮะ.." ชางมินเมื่อเห็นยุนโฮหมองไป ร่างบางก็อดที่จะเห็นใจจนเผลอรับปากออกมาโดยไม่ทันได้คิดอะไร

"ดีจังเลยนะ ชางมิน..(^_^).." ยุนโฮหันมายิ้มให้ชางมินอีกครั้ง

..................................

"อา....." ชางมินกำลังคาบช้อนเหม่อคิดเรื่องยุนโฮอยู่อย่างไม่เข้าใจ ขณะที่ร่างบางกำลังนั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร

"ทำไมนั่งเหม่ออย่างงั้นล่ะชางมิน" ยูซอนเองที่เข้ามานั่งลงข้างๆ ชางมิน

"อ๊ะ..รุ่นพี่ยูซอน..(>///<).." ชางมินที่หลุดจากภวังค์หันมามองยูซอนที่นั่งอยู่ข้างๆ

"ถ้าชางมินมีเรื่องกลุ้มใจอะไรก็บอกพี่ได้นะ.." ยูซอนมองหน้าชางมินอย่างอ่อนโยน

"ขอโทษด้วยนะฮะพี่ยูซอน ที่ผมทำให้พี่ยูซอนต้องเป็นห่วง.." แล้วชางมินก็ต้องก้มหน้าขอโทษยูซอนอีกครั้ง

"ไม่เป็นไรหรอก ถ้าชางมินมีปัญหาที่บอกใครไม่ได้ล่ะก็ พี่ยินดีรับฟังนะ.." ยูซอนส่งยิ้มอบอุ่นไปให้ชางมิน

"หา??....." ชางมินเองที่ตกใจว่ายูซอนรู้ได้ยังไงว่าเค้ามีปัญหาอะไร

"หรือว่าบอกไม่ได้.....แม้กระทั่งกับพี่?.." ยูซอนเปลี่ยนมามองชางมินด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดาได้ แต่ชางมินก็ยังไม่ทันสังเกตเห็น

"มะ..ไม่หรอกฮะ ผมยินดีจะพูดให้พี่ยูซอนฟังฮะ..(>///<).." เมื่อโดนยูซอนคาดคั้น ชางมินก็ยิ่งลนลานปฏิเสธออกมา ว่าไม่มีเรื่องที่ปกปิดร่างสูง

"งั้น..หลังเลิกเรียนไปหาพี่นะชางมิน..(^_^).." ยูซอนยิ้มให้ชางมินอีกครั้งอย่างดีใจ

"ฮะ..(>///<).." ชางมินเองที่เจอสายตายูซอนเข้า ก็เผลอรับปากออกไปโดยไม่ทันคิดอะไร

..................................

"เฮ้อ..จะทำยังไงดีนะเรา..(>///<).." ชางมินที่ตอนนี้กำลังฟุบอยู่กับโต๊ะในห้องเรียนพึมพำออกมาคนเดียว หลังจากที่เพื่อนๆ กลับกันหมดแล้ว

"แต่เราดันตอบตกลงไปแล้วนี่นา..(>///<).." ร่างบางกำลังคิดไม่ตกกับเรื่องของรุ่นพี่ทั้งสอง ทำให้ต้องปิดเปลือกตาบางลงไปอย่างเหนื่อยหัวใจ

ควับบบ

มีผ้าผูกปิดลงมาที่ตาของชางมินอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

"อะไรน่ะ!?.." ชางมินร้องออกมาอย่างตกใจ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง

ผลั่กกก

ก่อนที่ชางมินจะได้ร้องขอความช่วยเหลือจากใคร ก็มีหมัดหนักชกลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ทำให้ร่างบางจุกมาก แทบจะพูดออกมาไม่ได้เลย

อั๊กกกก

ก่อนที่หมัดที่สองจะตามมา เมื่อเห็นว่าชางมินยังไม่อ่อนทรุดตัวลงพื้น

ชั่ววินาทีนี้..ทำให้ชางมินนึกถึงคำเตือนของดงแฮและซองมิน

"ระวังจะถูกเพ่งเล็งเอานะ"

"ระ..รุ่นพี่.....รุ่นพี่....." ชางมินร้องเรียกคนที่อยากให้มาช่วยเค้ามากๆ ในตอนนี้อย่างอ่อนแรง เสียงที่ออกมาแหบเบาจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ

"รุ่นพี่.....แค่ก..แค่ก..แค่ก.." น้ำตาหยาดใสไหลรินซึมออกมาจากผ้าผืนนั้น บ่งบอกให้รู้ว่าร่างบางตอนนี้กำลังกลัวมากแค่ไหน

"ไปกันเถอะ....." นี่เป็นเสียงสุดท้ายที่ชางมินได้ยิน ระหว่างกำลังโดนใครคนหนึ่งแบกตัวเค้าขึ้นหลัง ก่อนที่ร่างบางจะสลบไปเพราะแรงจุกเสียงที่ท้องน้อย

..................................

เฮือกกกก

ชางมินที่รู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว ร่างบางคิดจะขยับตัวก็

ครืดดดด

ขยับไม่ได้ เมื่อมือถูกพันธนาการไว้ทั้งสองข้าง ร่างบางมองตามมือขึ้นไปก็เห็นว่าถูกผ้ากำมะหยี่ผืนนุ่มสีแดงมัดมือ โยงขึ้นไปมัดกับท่อน้ำของห้องเก็บของในโรงเรียนเอง

"เอ๊ะ! นะ..นี่มันอะไรกันเนี่ย?.." ชางมินมองรอบๆ ห้องเก็บของอย่างไม่เข้าใจ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

แอ๊ดดดดดดด

เสียงประตูถูกเปิดขึ้นโดยใครคนหนึ่ง คนที่ทำให้ชางมินยิ้มออกมาอย่างดีใจเป็นที่สุด

"ไม่เป็นไรนะชางมิน..(^_^).." รอยยิ้มถูกส่งมาจากคนคนนั้น แต่ชางมินคงยังไม่ทันสังเกตเห็นว่ามันเป็นรอยยิ้มของปีศาจ ไม่ใช่รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นเหมือนที่เค้าเคยได้รับ

"รุ่นพี่ยูซอน!! มาช่วยผมเหรอฮะ!?.." ชางมินมองยูซอนอย่างมีความหวัง และดีใจที่ยูซอนเข้ามาช่วยเค้าได้ทันเวลา

"เปล่า.." เป็นน้ำเสียงเย็นชาที่ยูซอนตอบชางมินกลับมา

"อา?..." ชางมินยังคงมองยูซอนอย่างไม่เข้าใจ ว่าร่างสูงกำลังพูดหรือทำอะไรกันแน่ ถ้าไม่ได้มาช่วยเค้าแล้ว ยูซอนมาทำอะไร??

ควับบบบ

แล้วจู่ๆ ก็มีบุคคลอีกคนเดินเข้ามา

"รุ่นพี่ยุนโฮ!!.." ชางมินเรียกชื่อยุนโฮออกมาอีกคน

"ไม่เป็นไรนะชางมิน..(^_^).." ยุนโฮเองที่ยังคงยิ้มอ่อนโยนให้ชางมิน

"ตามแผนแล้วต้องนุ่มนวลกว่านี้นะ ชั้นเป็นห่วงชางมินมากเลย ตอนเค้ายังไม่ได้สติน่ะ.." ยุนโฮหันไปพูดกับยูซอนเหมือนจะตำหนิเพื่อนนิ๊ดนิด ที่ทำให้ชางมินต้องสลบไป

"แต่ก็ดีแล้วหนิ จะได้จับมัดง่ายขึ้นไง..(^_^).." ยูซอนเองที่ยังคงมองมายังชางมินเหมือนปีศาจไม่เปลี่ยนแปลง ซะจนชางมินเริ่มกลัวขึ้นมา

"อะ..อะไรกันฮะ.." ชางมินมองรุ่นพี่ทั้งสองอย่างหวาดวิตก

นี่แสดงว่าคนที่เอาผ้ามาผูกปิดตาเค้าไว้ ชกเค้าเข้าที่ท้องจนจุกไปหมด ทั้งยังทำให้เค้าสลบไปอีก แล้วสุดท้ายยังพามาที่ห้องเก็บของ แล้วมัดเค้าไว้อย่างงี้ ก็คือ..พี่ยูซอน กับ พี่ยุนโฮ ซินะ

พี่ทั้งสองทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน??

..................................

"ชางมิน..นายบอกยุนโฮว่าจะไปหาเค้าใช่มั๊ย?..(^_^).." ยูซอนเข้ามาเอามือแนบแก้มบางไว้ พูดอย่างรักใคร่คนตรงหน้า แต่ก็ต้องการถามความจริงไปด้วย

"อ๊ะ..ผม.." ชางมินเองที่พูดไม่ออก เมื่อเข้าใจว่ารุ่นพี่ทั้งสองคงโกรธเข้าแล้ว

"ทำแบบนี้ มันไม่ดีเลยนะชางมิน..(^_^).." ยุนโฮพูดออกมาเหมือนเป็นการตักเตือนร่างบาง

"ตกปากรับคำพร้อมกันทั้งคู่แบบนี้ นายคิดจะทำอะไรกันแน่?.." ยูซอนเองก็มองชางมินอย่างค้นหาคำตอบจากร่างบางตรงหน้า

"ไม่นะ..ผมเปล่านะฮะ..!.." ชางมินเองที่กำลังปฏิเสธว่าไม่ได้มีเจตนาอะไร แต่จำเลยจะมาแก้ตัวตอนนี้ เห็นทีคงจะสายไปซะแล้ว เมื่อไม่มีโจทย์คนไหนยอมฟังเลยนี่สิ

"นายทำให้พวกเราเสียใจนะชางมิน.." ยุนโฮเองที่กอดอกก้มหน้า ไม่มองสบตาชางมินที่กำลังเว้าวอนมาอยู่

"ผมไม่ได้.." ยังไม่ทันที่จะได้แก้ตัวอะไร ชางมินก็โดนยูซอนตัดสินโทษให้ซะแล้ว

"และนายจะต้องถูกลงโทษ.." เสียงที่ดูเคร่งเครียดถูกส่งออกมาจากยูซอน

"เตรียมใจไว้เถอะ..ชางมิน" ยุนโฮเองก็พูดออกมาเสียงเย็นยะเยือกไม่แพ้กัน

ส่งผลให้ชางมินเริ่มหวาดกลัวรุ่นพี่ทั้งสองมากขึ้น ร่างบางเหงื่อไหลระใบหน้าหวาน อย่างสั่นระริก หวาดกลัวกับบทลงโทษที่กำลังจะเกิดขึ้น ไม่รู้ว่ารุ่นพี่ทั้งสองจะลงโทษอะไรเค้า??

ความร้อนรุ่มจากภายในกายที่กำลังหวาดกลัวของชางมิน ส่งผลให้แก้มเนียนใสแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างน่าที่จะเข้าไปลิ้มลองนัก

แต่สำหรับยูซอน และ ยุนโฮ ล่ะ..กำลังมองเห็นชางมินในตอนนี้เป็นยังไงกันนะ??

..................................

 

 

 

 

 

By..Sweet JinNie