ตอนที่ 8 แผนรักแผนร้ายฉบับคุณชายชอย1..[Si x Min]

posted on 11 Feb 2008 12:17 by yunminjinnie

[Shot Fic] My Lovely Changmin!

ตอนที่ 8 แผนรักแผนร้ายฉบับคุณชายชอย1..[Si x Min]

"สวัสดีฮะ..เชิญแวะที่ TVXQ Night Club ได้นะฮะ.." เสียงหวานใสส่งเสียงเรียกลูกค้าที่ท่องราตรีให้แวะเข้าที่ร้านที่ตัวเองยืนประจำอยู่

นักท่องราตรีต่างหันมามองกันที่จุดเดียว จุดที่ร่างบางยืนเรียกลูกค้าอยู่..เพราะ

ร่างบางผิวขาวเนียนใส อาจไม่ขาวมากเท่าพี่ๆ แต่ก็จัดได้ว่าผิวขาวอยู่ไม่น้อย ยิ่งชุดยูนิฟอร์มสีชมพูกับเสื้อกล้ามด้านในสีขาวปักด้วยลายปีกนกสีชมพู ผมสีน้ำตาลทอง ยิ่งช่วยขับให้ร่างตรงหน้าดูหน้าหลงใหลยิ่งนัก

นักท่องราตรีไม่ว่าชายหรือหญิง เด็กหรือคนชรา ต่างต้องมนต์สะกดเดินตรงมายังร่างบางกันทั้งสิ้น อยากใกล้ชิด อยากแตะต้อง อยากสัมผัส อยากครอบครอง อยากเป็นเจ้าของ

แต่....

"ยินดีต้อนรับครับ..เชิญด้านในร้านได้เลยนะครับ.." เสียงองครักษ์ M1 ที่ออกมาปฏิบัติหน้าที่ได้ทันท่วงที ฉุดกระชากลากถูผลักดันลูกค้าเข้าไปข้างในร้าน

"เฮ้! ไบรอัน ไรอัน ดูแลลูกค้าเร็วเข้า.." องครักษ์ M2 ปฏิบัติหน้าที่ฉุดกระชากลากถูผลักดันลูกค้าเข้าไปข้างในร้านเช่นกัน พลางตะโกนบอกพนักงานให้ดูแลลูกค้า เพราะตัวเองมีหน้าที่ดูแลร่างบางข้างๆ นี่

"พี่ยุนโฮพี่ยูซอนอ่ะ ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยนี่ฮะ..." เมื่อเห็นว่าลูกค้าเข้าไปในร้านแล้ว ร่างบางก็เดินอมลมแก้มป่องเข้าไปในร้านบ้าง อดงอนไม่ได้ที่พี่ๆ ชอบทำอะไรเวอร์เกินเหตุ จะอารักขาอะไรกันนักหนา ทั้งๆ ที่เค้าก็โตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้วนะ

"ไม่ทำได้ไงล่ะ น้องมินไม่เห็นเหรอว่าเมื่อกี้ไอ้พวกนั้นจ้องจะตะครุบน้องมินเขม็งเชียวนะ.." ยุนโฮองครักษ์ M1 พูดออกมาในขณะที่เดินตามน้องชายมาติดๆ เพื่อให้น้องชายตัวดีเข้าใจพี่ๆ อย่างพวกเค้าซะบ้าง

"ใช่..ถ้าเมื่อกี้พี่ไม่แอบซุ่มอยู่ข้างหลังล่ะก็ ป่านนี้คงช่วยน้องมินไม่ทันแน่.." ยูซอนองครักษ์ M2 พูดออกมาบ้าง หลังจากที่จัดการใช้เท้าผลักส่งลูกค้าคนล่าสุดเข้าร้านไปแล้ว

.......................

จะไม่ให้พี่ๆ อย่างพวกเค้าต้องคอยอารักขาได้ไง ก็ในตระกูลชิมมีลูกชายสืบทอดกัน 5 คน

คนโตชื่อ แจจุง ภายนอกมีใบหน้าสวยหวานราวกับผู้หญิง รูปร่างดูอรชรอ้อนแอ้น แต่แท้จริงแล้วใครๆ ต่างก็รู้ว่าคุณชายคนนี้แข็งแกร่งและเด็ดขาดมากแค่ไหน แถมหวงน้องชายเป็นที่สุดยิ่งกว่างูเห่าหวงไข่อีก

คนรองชื่อ ยุนโฮ ภายนอกดูเท่ มาดแมน แข็งแกร่งเข้มแข็ง มีความเป็นผู้นำมากแค่ไหน ภายในก็ไม่ต่างไปจากที่เห็นเลย สามารถปกป้องดูแลพี่ๆ น้องๆ ได้เป็นอย่างดี

คนที่สามชื่อ ยูซอน มองภายนอกอาจเข้าใจว่าคุณชายคนนี้ดูน่าจะกะล่อน เจ้าชู้ แต่จริงๆ กลับเป็นสุภาพบุรุษที่สุด เทคแคร์ดูแลพี่น้องได้ดี ออกจะเป็นคนที่มั่นคงในรักซะด้วยซ้ำไป

คนที่สี่ชื่อ จุนซู มีใบหน้าที่น่ารัก สดใส บุคลิกดูร่าเริงเสมอ รูปร่างก็ดูบอบบาง แต่ข้างในกลับเข้มแข็งและเด็ดขาด หวงน้องมากไม่ต่างจากพี่คนโตเลย

ทั้ง 4 ต่างถูกเลี้ยงดูมาเพื่อให้เข้มแข็ง ดูแลปกป้องตัวเองและพี่น้องได้ จึงถูกฝึกให้เรียนศิลปะป้องกันตัวทุกแขนงและทุกเชื้อชาติ จนไม่มีใครกล้ายุ่งด้วยมากนัก ต่างจาก....

....คนสุดท้าย ชางมิน ผู้มีใบหน้าน่ารัก สดใส ดูไร้เดียงสา รูปร่างผอมบางน่าถะนุถนอม น้องเล็กสุดรักสุดหวงของพี่ๆ ทั้ง 4

เนื่องจากเป็นน้องสุดท้อง พ่อแม่ พี่ชาย ก็ต่างพากันเอาใจใส่เลี้ยงดูยิ่งกว่าไข่ในหิน ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม แต่คงเพราะถูกเลี้ยงดูมาแบบนี้ชางมินจึงเข้มแข็งได้ไม่เท่าพี่ๆ ศิลปะป้องกันตัวก็ใช้ได้บ้างไม่ได้บ้าง

แต่ชางมินมีดีอยู่อย่างคือ หัวดีที่สุดในบรรดาพี่น้อง ตั้งแต่เข้าเรียนมาชางมินสะกดคำว่าที่สองไม่เป็นเลย เพราะได้อันดับหนึ่งมาตลอด แต่ชางมินก็ไม่ได้ยกตนถือตัวว่าเก่ง กลับเป็นกันเองกับคนรอบข้าง เพื่อนๆ และคนรอบกายจึงรักใคร่ชางมินกันทันทีที่พบเห็น จึงไม่แปลกถ้าจะมีคนมาชอบชางมินเยอะมากมายไปหมด

ด้วยเหตุนี้เองพี่ๆ จึงต้องคอยดูแลชางมินอย่างใกล้ชิดติดแนบกาย เมื่อน้องชายมาทำงานพิเศษที่ร้านนี้ พ่อแม่ก็จัดการซื้อร้านนี้ทันที พี่ๆ ต่างก็มาช่วยกันดูแลอารักขา โดยมีแจจุงและจุนซูดูแลด้านการเงิน ยุนโฮและยูซอนดูแลความเรียบร้อยของร้านและอารักขาชางมินเป็นพิเศษ ชางมินก็เป็นคนเรียกลูกค้าเข้าร้าน

ดังนั้นในแต่ละวันจึงมีลูกค้าทั้งมาใหม่และขาประจำมาที่ร้านไม่ขาดสาย เพื่อมานั่งมองดูชางมินที่ยืนส่งรอยยิ้มบาดใจและเสียงหวานหูอยู่เกือบทุกวัน แม้จะรู้ว่าไม่สามารถเข้าใกล้ชางมินได้ในระยะ 2 เมตร แต่ก็ยังอยากมาอยู่ดี แม้เห็นได้เพียงหน้าหาเข้าใกล้ได้ก็ยังอยากจะมากัน

.......................

"ชั้นจะเอาคนนี้.." เสียงนุ่มลึกดังมาจากร่างสูง ที่นั่งโต๊ะ VIP ในมุมลับตาคน แววตาคมจ้องมองไปที่ร่างบางที่เดินอมลมแก้มป่องงอนพี่ๆ เข้ามาในร้านไม่วางตา

"อะ..เอ่อ..คุณชายครับ คือว่าคนนี้..คนนี้.." เยซองการ์ดคนสนิทของร่างสูงออกอาการเหวอที่คุณชายที่ของพวกเค้าดันมาถูกใจบุคคลต้องห้าม ทั้งที่มีผู้คนอีกมากมายให้เลือกแต่ดันไม่เอาซะนี่

"คนนี้..ทำไม!?.." ร่างสูงเอ่ยออกมาเสียงเย็นบังคับให้การ์ดตัวเองพูดออกมาซักทีว่าทำไม

"คุณชายครับ คนนี้เห็นทีคงจะไม่ได้ เพราะว่านั่นคือคุณนู๋ชางมิน ลูกชายคนเล็กของตระกูลชิม ที่พ่อแม่และพี่ๆ ต่างรักและหวงมากน่ะครับ เราคงจะเข้าใกล้ไม่ได้ในระยะ 2 เมตร ไม่งั้น...." คยูฮยอนการ์ดคนสนิทอีกคนพูดอธิบายขึ้นมาให้ร่างสูงเข้าใจ

"จะบอกว่าพวกนายไม่มีความสามารถพองั้นเหรอ..." ร่างสูงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงว่าไม่พอใจ

"ก็ไม่เชิงครับ แล้วอีกอย่างคุณชายก็รู้ว่าตระกูลชอยของเรากับตระกูลชิมมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน คุณชายคงไม่อยากให้สองตระกูลต้องมีปัญหากันใช่มั๊ยครับ..." เยซองอ้าวถึงที่พ่อแม่ของร่างสูงและพ่อแม่ของชางมินที่เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่ฝ่ายลูกๆ กลับไม่รู้จักกันเพราะร่างสูงไปเรียนที่อเมริกาตั้งแต่เด็ก

"เมื่อไหร่พวกนายจะเลิกอ้างนู่นอ้างนี่สักที เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กยังไม่รู้จักชั้นอีกรึไง.." ร่างสูงเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิดเป็นที่สุด

เยซองคยูฮยอนแล้วก็เค้าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว เพราะเจ้าพวกนี้เป็นเพื่อนที่เรียนวิชาป้องกันตัวมาด้วยกัน จนพ่อแม่เค้าขอให้เป็นการ์ดให้ เพราะเห็นว่าสองคนนี้พอจะห้ามปรามเค้าในเรื่องที่ไม่ควรทำได้ แต่รู้สึกว่าจะทำหน้าที่ได้ดีซะเหลือเกิน ดันมาห้ามไม่ให้ยุ่งกับชางมินซะนี่

"พวกเรารู้จักคุณชายดีครับ แต่ว่าคราวนี้มันไม่..." คยูฮยอนพูดได้แค่นี้เมื่อ

"ไม่มีแต่ ชั้นจะเอาคนนี้ พวกนายก็ต้องเอามาให้ชั้นให้ได้.." ร่างสูงพูดออกมาแววตามุ่งมั่นว่าไม่ยอมปล่อยให้ชางมินต้องหลุดมือไปอย่างแน่นอน

ตาคมก็ยังมองไปที่ร่างบางที่ตอนนี้กำลังโดนพี่ๆ มะรุมมะตุ้มงอนง้ออยู่

โดยมีสายตาของลูกค้ารายอื่นเช่นกันที่มองไปยังชางมินอย่างสนใจจนออกนอกหน้า ซะจนร่างสูงอยากจะสั่งการ์ดคนอื่นๆ ที่รออยู่นอกร้านจัดการซะให้หายไปจากโลกนี้

‘กล้าดียังไง..มามองคนของชั้น.....'

.......................

"น้องมิน...น้องมิน...อยู่ไหนเนี่ย นี่ยูซอนนายเจอน้องมินรึยัง..." ยุนโฮที่เดินตามหาชางมินเป็นนานสองนานก็ไม่เจอเอ่ยถามยูซอนขึ้นมา

"จะเห็นได้ไงเล่า แย่แน่ๆ แจจุงกับจุนซูต้องฆ่าพวกเราตายแน่ น้องมินนะน้องมินหายไปไหนของเค้านะ..." ยูซอนบ่นออกมาอย่างไม่อยากรับรู้ถึงซะตากรรมตัวเองสักเท่าไหร่ถ้าแจจุงกับจุนซูรู้ว่าชางมินหายไป

"เพราะนาย มาเข้าห้องน้ำพร้อมชั้นทำไม เลยไม่มีใครดูแลน้องมินเลยเห็นมั๊ย.." ยุนโฮโทษยูซอน

"เพราะนาย มาเข้าห้องน้ำพร้อมชั้น เลยไม่มีใครดูแลน้องมิน ..เพราะนาย" ยูซอนเองก็ไม่ยอม

"สรุปว่า..พวกนายปล่อยให้น้องมินหายไป..." เสียงเย็นยะเยือกดังมาจากบุคคลที่ยุนโฮและยูซอนยังไม่อยากเจอในตอนนี้เป็นที่สุด

"จะ..แจจุง..จะ..จุนซู.." ยุนโฮและยูซอนเอ่ยออกมาพร้อมกัน

"ยังจะมาเรียกชื่ออีก พาการ์ดออกไปตามหาน้องมินเดี๋ยวนี้..." แจจุงสั่งเสียงเฉียบขาดไปยังองครักษ์ทั้งสองที่หน้าขาวซีดเป็นกระดาษ A4 ไปแล้ว

"คร้าบบบ.." ยุนโฮและยูซอนรับเสียงอ่อยก่อนที่จะรีบออกไปตามหาน้องชายสุดรักสุดหวง

"พี่แจจุง ผมรู้สึกเป็นห่วงน้องมินยังไงชอบกลไม่รู้.." จุนซูเอ่ยออกมาเมื่อยุนโฮและยูซอนพาการ์ดออกไปแล้ว ถึงแม้ว่าชางมินจะชอบหนีไปเที่ยวบ่อยๆ แต่คราวนี้กลับรู้สึกเป็นห่วงมากเป็นพิเศษ

"อืม จุนซูรู้สึกอย่างงั้นเหรอ.." แจจุงพูดออกมาเมื่อรู้ว่าจุนซูก็รู้สึกคล้ายๆ เค้า..

‘...ห่วงชางมินมากเป็นพิเศษ...' จะมีอะไรเกิดขึ้นรึเปล่านะ

.........................

"พี่ๆ ผมขอโทษนะฮะ..ที่หนีออกมาอีกแล้ว....แต่ผมสัญญาว่าจะรีบกลับแล้วกันนะฮะ.." ชางมินพึมพำออกมาในขณะที่หันไปมอง TVXQ Night Club ที่ตัวเองพึ่งหลบพี่ๆ ออกมา

ร่างบางเดินไปเรื่อยๆ จนไปถึงร้านเบอเกอรี่ของเพื่อนสนิท

"ซองมิน...เรียวอุค คิดถึงจังเลย.." ชางมินโผเข้ากอดเพื่อนๆ ทันทีที่เห็นหน้า

"นายคิดถึงพวกชั้น รึคิดถึงขนมพวกนี้กันแน่..." ซองมินเอ่ยออกมาอย่างรู้ทันชางมิน ก็เห็นหนีพี่ๆ ออกมากินเค้กเอย คุ๊กกี๊เอย พายเอย บ่อยๆ

"นายอย่าแหย่ชางมินสิ ถึงแม้ว่าเค้าจะคิดถึงขนมจริงๆ...เราก็ไม่ควรพูดออกมานะ..." เรียวอุคที่ตอนแรกเหมือนจะช่วยชางมินพูด แต่ที่ไหนได้สุดท้ายกลับช่วยซองมินแกล้งชางมินซะนี่

"พวกนายก็..ชั้นงอนแล้ว.." ชางมินอมลมใส่เพื่อนๆ ก่อนที่จะเดินไปหยิบจานไปหยิบของกินที่ตัวเองต้องการไปกิน

"..(^o^)..(^o^).." ซองมินกับเรียวอุคก็ได้แต่มองเพื่อนรักไปยิ้มขำๆ ไป

.......................

"ซองมิน..เรียวอุค ชั้นกลับก่อนนะ ออกมานานแล้วเดี๋ยวพี่ๆ เป็นห่วง" ชางมินพูดขึ้นมาหลังจากเห็นว่าตัวเองอยู่คุยกับเพื่อนๆ นานเกินไปแล้ว

"จ๊า..แล้วอย่าไปเถลไถลที่ไหนล่ะ" ซองมินขานรับเพื่อน

"แหม..จะมาเป็นพี่ชั้นอีกคนรึไง" ชางมินล้อเพื่อนกลับ

"เอาเถอะน่า..กลับดีๆ นะ ระวังตัวด้วยล่ะ" เรียวอุคเตือนเพื่อน

"จ๊า..พี่ๆบุญธรรมทั้งสอง คริคริ" ชางมินรีบเดินออกมาจากร้านก่อนที่จะโดนเพื่อนทั้งสองตีเข้า

"อ๊า..ต้องรีบกลับแล้ว เดี๋ยวโดนพี่แจจุงเทศนา 100 จบล่ะแย่เลย" เมื่อชางมินมองนาฬิกาก็ปรากฏว่าอีก 15 นาทีก็จะสี่ทุ่มแล้ว ซึ่งเป็นเวลาที่แจจุงกำหนดไว้ว่าถ้าหนีออกไปเที่ยว แล้วพี่ๆ ยังหากันไม่เจอต้องกลับมาเองก่อนสี่ทุ่ม ร่างบางจึงรีบเดินอย่างรีบเร่งเพื่อมุ่งตรงกลับร้าน

"อ๊ะ..ชะ.." ชางมินยังไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องออกมาให้ใครช่วยก็โดนฤทธิ์ยาสลบไปซะก่อน

ภาพสุดท้ายที่ชางมินเห็นคือ ชายหน้าตาท่าทางดูดีสองคนกำลังพยุงเค้าไว้ไม่ให้ทรุดลงพื้น และมีคนหน้าตาหล่อเหลาอีกคนกำลังเดินตรงมาที่เค้า ก่อนที่คนคนนี้จะอุ้มเค้าขึ้นมา แล้วเค้าก็ไม่เห็นภาพอะไรอีกเลย

.......................

$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#$#

By..Sweet JinNie

1 Comments